حاجت خود را از او ميخواهند ، او هر روز در كار بخصوصى است . آيهء شريفه راجع باصل احتياج و استمداد از خداست ، به حكم آيهء * ( « لِلَّه ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ » ) * لقمان : 26 و آيهء * ( « يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى الله وَالله هُوَ الْغَنِيُّ » ) * فاطر : 15 ، بشر از خود چيزى ندارد ، او مطلقا فقير و محتاج است ، در مقابل ، هر چيز از خدا و ملك خدا و خدا غنىّ مطلق است ، پس تمام مردم اعمّ از خدا شناس و غيره كه براى رفع حاجت خود بوسائل مادّى متوسّل ميشوند ، بوسائل خدا متوسّل ميشوند . و از خدا ميخواهند ، اين آيه ، نظير آيه ى * ( « وَآتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوه » ) * ابراهيم : 34 است مردم همه چيز را از خدا نخواسته‌اند ، بلكه خدا مطابق احتياج واقعى آنها وسائل زندگى بوجود آورده است ، اين سئوال ، سئوال فطرى و واقعى است كه همان احتياج بوده باشد . و امّا * ( « كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ » ) * خداوند ربّ العالمين است ، معناى ربوبيّت آنست كه ربّ هر روز در كارى نظير كار گذشته يا غير آن بوده باشد مثل بنّاء كه هر روز يكجور كارى در ساختمان ، نظير روز قبل يا غير آن را مىكند تا بناى آن سر آيد . تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل . 10 - عزّت و ذلَّت و گرفتن و عطا كردن در دست اوست ، او پادشاهى ميدهد و پادشاهى را مىستاند ، اختيار در دست اوست ، او شب را بروز و روز را بشب داخل مىكند و زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مياورد * ( « قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ، بِيَدِكَ الْخَيْرُ ) * . . . * ( تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَتُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ » ) * آل عمران : 26 - 27 . همانطور كه تمام نعمتها را خدا ميدهد ، پادشاهى و حكمرانى را نيز او عنايت مىكند ، اين دليل نميشود كه پادشاه و حكمران هر چه