باطن دماغ ونحو آن وان قدرى كه ظاهر نمىشود از لبها بعد از هم گذاشتن از باطن محسوب است وواجب نيست شستن آن ( مسألة 2 ) واجب نيست شستن موئى كه از حد روى بيرون رفته باشد مثل مقدار بلندى از ريش از طرف عرض كه خارج از ما بين ابهام ووسطى است واز طرف طول كه پائين تر از اخر زنخ است ( مسألة 3 ) هر گاه زن ريش داشته باشد حكم آن مثل ريش مرد است ( مسألة 4 ) واجب نيست شستن باطن چشم وبيني ودهن مگر جزئي از انها از باب مقدمه ( مسألة 5 ) در جائى كه موى احاطه ببشره كرده است شستن بشره زير موى مجزى نيست از شستن روى موى ( مسألة 6 ) موهاى نازكى كه از بشره محسوب است واجب است كه با بشره شسته شود ( مسألة 7 ) اگر شك داشته باشد در موئى كه آيا احاطه دارد بر بشره يا نه بايد ظاهر آن را با بشره هر دو من باب المقدمة بشويد ( مسألة 8 ) هر گاه از حد صورت به قدر سر سوزنى شسته نشود وضو صحيح نخواهد بود پس واجب است كه ملاحظه گوشه هاى چشم خود را نمايد كه چرك يا سرمه جرم دارى كه مانع از رسيدن آب است در آن نباشد وهم چنين زن بايد ملتفت ابروها باشد كه چرك يا وسمه وخطاطى كه جرم دارد ومانع است نبوده باشد ( مسألة 9 ) هر گاه يقين بوجود حاجب دارد وشك دارد در مانع بودن آن بايد يقين بزوال آن يا يقين به رسيدن آب در زير آن نمايد واگر شك در أصل وجود آن دارد واجب است فحص يا مبالغه در شستن آن موضع نمايد تا اطمينان پيدا كند بعدم آن يا به رسيدن آب ببشره ( مسألة 10 ) هر گاه بيني را سوراخ كرده باشند به جهت آنكه حلقه يا خزامه در آن كنند شستن باطن آن سوراخ لازم نيست بلكه كفايت مىكند شستن ظاهر آن خواه حلقه داخل در آن باشد يا نباشد ( دوم ) از افعال وضو شستن دستها است از مرفق تا سر انگشتان وبايد شستن دست راست مقدم بر دست چب باشد وواجب است كه در شستن ابتداء از مرفق كند وسرازير بشويد تا پائين به نحوى كه عرفا صدق كند كه از بالا به پائين شسته شده وعكس آن كه از پائين به بالا باشد جايز نيست ومرفق محل اجتماع استخوان بازو وذراع است وواجب است كه تمام مرفق شسته شود وبعلاوة قدرى هم از استخوان بازو را من باب مقدمه بشويد وآن چه در حد دست است بايد شسته شود واگر چه گوشت زائد يا انگشت زيادى باشد وواجب است شستن مويها با بشره وكسى كه دست أو از بالاى مرفق قطع شده واجب نيست بر أو شستن بازو واگر چه أولى است وهم چنين است هر گاه تمام مرفق بريده شده باشد واگر