السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
5
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
احتمال اعلميت برود أو مقدم است چنانچه اگر هر گاه بداند كه هر دو انها يا مساويند يا يك نفر معين از آن دو اعلم است واحتمال ندهد اعلميت آن ديگرى را پس أحوط مقدم داشتن آن مجتهدي است كه احتمال اعلميت در أو مىرود ( مسألة 20 ) شرط است در مجتهد چند امر بلوغ . وعقل . وايمان . وعدالت . ورجولية . وحريت بنابر قولي وبودن أو " مجتهد مطلق " يعنى بايد قوه استنباط أغلب احكام را داشته باشد پس جايز نيست تقليد متجزي يعنى كسى كه در يك مسألة يا در چند مسألة قوه استنباط دارد وقوه باقي را ندارد " وحيوة " پس جايز نيست تقليد ميت ابتداء بلى جايز است بقاء چنانچه گذشت " واعلميت " پس جايز نيست بنابر أحوط تقليد مفضول با تمكن از أفضل " وشرط است " كه متولد از زنا نباشد " وآنكه مقبل بر دنيا نباشد " يعنى همت أو وجد وجهد أو در تحصيل دنيا وجمع آورى أوضاع دنيوية زائده بر متعارف نباشد ومحبت دنيا وعشق آن من حيث هي در قلب أو محكم نباشد ودر توقيع شريف حضرت عسكري سلام الله عليه است " واما من كان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدينه مخالفا لهواه مطيعا لامر مولاه فللعوام ان يقلدوه " ( مسألة 21 ) عدالت عبارتست از ملكه اتيان به واجبات وترك محرمات وشناخته مىشود به حسن ظاهري كه كاشف از ملكه است علما ياظنا وثابت مىشود بشهادة عدلين وشياعيكه مفيد علم باشد ( مسألة 22 ) هر گاه عارض شود از براي مجتهد چيزى كه مفقود سازد شرايط اجتهاد از أو واجب است بر مقلد كه عدول كند به غير أو ( مسألة 23 ) هر گاه شخص تقليد كرد مجتهدي را كه جامع شرايط نبود وگذشت بر أو مقدارى از زمان حكم أو حكم كسى است كه أصلا تقليد نكرده پس حال أو حال جاهل قاصر يا مقصر است ( مسألة 24 ) هر گاه شخص تقليد كرد مجتهدي را كه حرام مىدانست بقاء بر تقليد ميت را وان مجتهد وفات كرد پس مقلد أو تقليد كرد مجتهدي را كه جايز مىداند بقارا پس مقلد مىتواند كه باقي بماند بر تقليد مجتهد أول در جميع مسائل مگر مسألة حرمت بقاء ( مسألة 25 ) واجب است بر مكلف علم با جزاء عبادات وشرائط وموانع ومقدمات آن واگر بأنها ندارد لكن علم اجمالي دارد به آنكه عمليكه مىكند دار است جميع اجزاء وشرائط را وفاقد است جميع موانع را عملش صحيح است واگر چه نداند انها را تفصيلا ( مسألة 26 ) واجب است بر مكلف كه ياد بگيرد مسائل شك وسهو را به مقدارى كه محل ابتلاء أو است غالبا بلى هر گاه مطمئن باشد از خود كه مبتلا به شك وسهو نمىشود صحيح است عمل أو واگر چه تصحيل نكرده