السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
46
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
كه قابل تطهير است وأحوط اعلان كردن است مشترى را تا آن را تطهير كند اگر قبل از خوردن باشد ونسبت به صاحب أولى بر أو چيزى نيست بلى اگر به تنجيس آن معيب شده باشد از جهت اين كه از شستن آن نقصانى لازم مىآيد ضامن آن است ( فصل پنجم ) در بيان فراموش شدن ومشتبه گرديدن نجاست است هر گاه شخص نماز كرد در حالي كه بدن يا لباس أو نجس بود پس اگر مىدانست نجاست را وعمدا با آن نماز كرده آن نماز باطل است وهم چنين است هر گاه جاهل به حكم تكليفي باشد به اين معنى كه مىداند مثلا بدن يا لباس أو آلوده به عرق جنب از حرام است اما نمىداند كه عرق جنب از حرام نجس است يا آنكه جاهل به حكم وضعي باشد يعنى نداند كه طهارت شرط نماز است واما هر گاه جاهل به موضوع باشد به اين كه نمىدانست كه جامه يا بدن أو ملاقاة با بول كرده مثلا ومشغول به نماز شد پس هر گاه ملتفت نشد أصلا يا آنكه ملتفت شد اما بعد از نماز نمازش صحيح است وقضا واجب ندارد بلكه در وقت اعاده هم واجب نيست واگر چه أحوط است واگر در أثناء نماز ملتفت به نجاست شد ودانست نيز كه نجاست از پيش بوده وبعض نماز هم با نجاست واقع شده پس با سعة وقت باطل است وبايد اعاده كند واگر چه أحوط آنست كه تمام كند وبعد اعاده كند وبا تنگى وقت هر گاه ممكن باشد أو را كه تطهير يا تبديل جامه نجس كند بدون آنكه منافى بجا آورد بايد چنين كند ونماز را تمام نمايد وصحيح است واگر ممكن هم نباشد باز نماز را تمام كند وصحيح است نمازش واگر در أثناء نماز ملتفت شود به نجاست وبداند كه در همان حال حادث شده به طريقي كه هيچ جزء از نماز را با نجاست بجا نياورده يا آنكه شك داشته باشد كه آيا از پيش بوده يا حالا حادث شده پس با وسعت وقت وامكان تطهير يا تبديل چنين كند ونماز را تمام نمايد واگر ممكن نباشد نماز را به هم زند وخود را تطهير يا جامه را تبديل نمايد ونماز را از سر بخواند واگر وقت تنگ است نماز را با نجاست تمام كند ونمازش صحيح است واما اگر شخص فراموش كرد كه جامه يا بدنش نجس است وبه همان حال نماز خواند پس أقوى وجوب اعاده است اگر وقت باقي باشد ووجوب قضا است اگر وقت گذشته باشد مطلقا خواه بعد از نماز ملتفت شود يا در بين نماز ممكن باشد تطهير يا تبديل يا نباشد ( مسألة 1 ) كسى كه فراموش كرده حكم تكليفي يا وضعي را حكم أو حكم جاهل بان است در وجوب اعاده وقضا ومعنى حكم تكليفي ووضعي در أول فصل گذشت ( مسألة 2 ) اگر جامه نجس را شست ويقين كرد به طهارت آن وبا آن نماز كرد وبعد