وان جزء وما بعد آن را بعمل أورد واگر داخل ركن بعد شده معلوم شود وفراموش شده ركن بوده نمازش باطل است واگر ركن نبوده صحيح است وبايد براي نقيصه دو سجده سهو بعمل أورد ( مسألة 14 ) اگر شك كند در سلام بعد از انكه داخل نماز ديگر يا تعقيب شده يا منافيات نماز را بجا أورده باشد اعتنا نكند واگر هنوز داخل هيچ كدام از انها نشده باشد سلام بگويد ( مسألة 15 ) اگر مأموم شك كند كه تكبيرة الاحرام گفته يا نه پس هر گاه خود را بهيئت نماز گذار بجماعت به بيند بانكه ساكت ايستاده ودستها را بر رانها گذارده باشد ونحو ان اعتنا بشك نكند بنابر أقوى هر چند أحوط اتمام نماز واعاده ان است ( مسألة 16 ) اگر در حال اشتغال بفعلى شك كند كه ايا در بعض افعال گذشته شك كرده يا نه اعتنا نكند بشك خود وهم چنين اگر شك كند كه ايا در افعال سابقه سهو كرده يا نه ومحل تدارك ان گذشته باشد اعتنا نكند بخلاف انكه شك كند در انكه سهو نموده يا نه وان عملي باشد كه شك در ان موجب تلافى ومحل ان نگذشته باشد كه بايد بعمل أورد بنابر أصح ( فصل سيم ) در شكيات متعلقه بركعات نماز ( مسألة 1 ) بدان كه شكوكى كه موجب بطلان نماز است هشت است ( أول ) شك در ركعات نماز دو ركعتي مثل نماز صبح يا نماز سفري ( دويم ) شك در نماز سه ركعتي مثل مغرب ( سيم ) شك ما بين يك ركعت وزيادتر ( چهارم ) شك ما بين دو ركعت وزيادتر قبل از اكمال سجدتين ( پنجم ) شك دو وپنج يا زيادتر هر چند بعد از كمال سجدتين باشد ( ششم ) شك ما بين سه وشش يا زيادتر ( هفتم ) شك ما بين چهار وشش يا زيادتر ( هشتم ) شك بين ركعات كه دو طرف شك را نداند بانكه نداند چند ركعت نماز كرده ( مسألة 2 ) شكوك صحيحه در نمازهاى چهار ركعتي نه صورت است ( أول ) شك بين دو وسه بعد از اكمال سجديتن كه بايد بنا را بر سه گذارد ونماز را تمام كند وبعد از ان يك ركعت ايستاده يا دو ركعت نشسته بعمل أورد وأحوط اختيار يك ركعت ايستاده است وأحوط از ان جمع بين هر دو است با مقدم داشتن يك ركعت ايستاده بر نشسته وأحوط از ان علاوة از سر گرفتن نماز است وحاصل مىشود اكمال سجدتين بتمام شدن ذكر واجب از سجده دويم بنابر أقوى هر چند در صورتيكه پيش از سر بلند كردن شك حادث شود أحوط بناء بر سه وعمل كردن بمقتضاى ان واعاده أصل نماز است وهم چنين است در تمام صوريكه اكمال سجدتين در ان معتبر باشد ( دويم ) شك ما بين سه وچهار در هر جا