( مسألة 8 ) هر گاه عدول كرد از تقليد ميت بحي جايز نيست ديگر از براي أو عود كردن به تقليد ميت ( مسألة 9 ) جايز نيست رجوع كردن از حي بحي مگر آنكه ثاني اعلم باشد ( مسألة 10 ) أحوط وجوب تقليد اعلم است با امكان وواجب است فحص در پيدا كردن اعلم ودر زمان فحص در اعمال خود بايد احتياط كند ( مسألة 11 ) هر گاه دو مجتهد باشند متساوي در فضيلت مكلف مختار است در تقليد كردن از هر كدام كه خواهد مگر آنكه يكى از آن دو مجتهد أورع باشد پس بايد أو را اختيار كند ( مسألة 12 ) هر گاه مسألة اعلم فتوى نداده باشد جايز است در آن مسألة رجوع به غير اعلم واگر چه احتياط هم ممكن باشد ( مسألة 13 ) هر گاه شخص تقليد كرد مجتهد كه جايز مىدانست بقاء بر تقليد ميت را ووفات كرد آن مجتهد جايز نيست بقاء بر تقليد أو در اين مسألة بلكه واجب است رجوع بحي اعلم در جواز بقاء وعدم آن ( مسألة 14 ) عمل جاهل مقصر ملتفت باطل است واگر چه مطابق با واقع باشد واما جاهل قاصر يا مقصرى كه غافل بوده در حين عمل وحاصل شده باشد از أو قصد قربه پس اگر علم أو مطابق باشد با فتواى مجتهدي كه تقليد كرد أو را بعد از اين آن عمل صحيح است وأحوط آنست كه مطابق باشد نيز با رأى مجتهدي كه در حين عمل تكليف أو بوده تقليد كردن از أو ( مسألة 15 ) مراد از اعلم كسى است كه در قواعد ومدارك مسألة اعرف باشد ودر نظائر واخبار مسألة اطلاعش بيشتر وجودت فهم أو در اخبار زيادتر باشد حاصل آنست كه استادتر باشد در بيرون آوردن حكم الله وفهميدن آن از أدله شرعيه ومرجع در تعيين اعلم أهل خبره واستنباط است ( مسألة 16 ) أحوط عدم تقليد مفضول است حتى در مسألة كه موافق باشد فتواى أو با فتواى مجتهد أفضل ( مسألة 17 ) جايز نيست تقليد كردن از غير مجتهد اگر چه از أهل علم باشد چنانچه واجب است وغير مجتهد تقليد كردن واگر چه از أهل علم باشد ( مسألة 18 ) شناخته مىشود اجتهاد مجتهد به علم وجداني مثل آنكه مقلد از أهل خبره باشد وعلم پيدا كند به اجتهاد شخص وشناخته مىشود نيز به شهادة دو عادل از أهل خبره به شرط آنكه معارضه نكند باشهادة آن دو عادل شهادة دو عادل ديگر بنفي اجتهاد از أو ونيز شناخته مىشود اجتهاد بشياعيكه مفيد علم باشد چنانچه شناخته مىشود نيز اعلميت مجتهد به علم وبينه غير معارضه وشياع مفيد علم ( مسألة 19 ) هر گاه دو مجتهدي باشد كه ممكن نباشد تحصيل علم با علميت يكى از آن دو وبينه هم نباشد پس اگر حاصل شد مظنه با علميت يكى از آن دو نفر معين است تقليد أو بلكه هر گاه در يكى از آن دو مجتهد