فرو رود آب افتاده نجس نمىشود واگر آب در زير آن بايستد به حيثى كه با آب إبريق متحد حساب شود بواسطة آن سوراخ نجس مىشود وهم چنين است حكم در كوزه وكاسه وحب ونحو اينها ( مسألة 6 ) هر گاه آب دماغ غليظ باشد ودر آن نقطه خونى باشد نجاست مختص همان گوشه است پس اگر شك دارد كه آن خون ملاقاة به ظاهر دماغ كرده يا نه واجب نيست شستن دماغ وهم چنين است حكم در بلغمى كه از سينه كنده مىشود ( مسألة 7 ) جامه وفرشى كه آلوده شده به خاك خشك نجس بتكانيدن پاك مىشود وشستن واجب ندارد واحتمال بقاء خاك ضرر ندارد بعد از علم به ريختن قدر متيقنى از آن ( مسألة 8 ) شرط است در نجس شدن ملاقى نجس اين كه قابل تأثر باشد وبعبارة ديگر بايد رطوبت مسريه در يكى از دو طرف بوده باشد ومجرد ذوبان وميعان كفايت نمىكند ولهذا اگر زيبق را در ظرف نجس كنند يا چوب نجس خشك به آن بزنند نجس نمىشود وهم چنين اگر طلا يا نقره يا غير أنها از فلزات ديگر را در بوته نجس آب كنند نجس نمىشود مگر آنكه ظرف رطوبت داشته باشد يا از خارج رطوبتى بان برسد ( مسألة 9 ) بدان كه چيزي كه به ملاقاة نجس نجس شده به ملاقاة نجس ديگر دو مرتبه نجس نمىشود لكن اگر مختلف باشد حكم آن دو نجس حكم دويمى نيز جارى مىشود مثلا اگر چيزي ملاقاة كرد به خون وشستن به يك دفعه را در ملاقاة به خون كافى دانستيم وبعد از ملاقاة به خون ملاقاة به بول كرد كه محتاج بتعدد است اگر دو مرتبه نشده است ولكن بايد دو دفعه آن را شست وهم چنين اگر ظرفى آب نجس داشت وسگ در آن آب خورد اگر چه بولوغ نجس تر نشده ولكن محتاج به خاك ماليدن است واحتمال مىرود كه از براي نجاسات مراتبى باشد در شدت وضعف وبنابر اين پس هر يك از انها موثر مىباشد واشكالى ندارد ( مسألة 10 ) هر گاه جامه نجس شود به ملاقاة نجاستى كه محتاج بتعدد نيست مثل خون مثلا وبعد شك كند كه آيا ملاقاة كرد با بول كه محتاج بتعدد است يا نه يك دفعه شستن كفايت است واستصحاب بقاء نجاست جارى نيست چون نجاست خونى معلوم الارتفاع است ونجاست بولي از أصل مشكوك است وهم چنين اگر ظرفى نجس بود وبعد شك كرد كه آيا بولوغ كلب هم نجس شده است يا نه بنا گذارد بر عدم تحقق ولوغ وديگر محتاج بتعفير نيست بلى اگر بداند كه نجاستى بظرف مثلا رسيده است ونمىداند كه خون بوده يا بول بوده يا ولوغ واجب است اجراء حكم أشد از تعدد وتعفير نمايد ( مسألة 11 ) أقوى آنست كه متنجس مثل نجس