خطور وخود را ملامت كند چنانچه مضر نيست رياء بترك كردن مبطلات در بين نماز ( مسألة 9 ) رياء بعد از عمل مبطل آن نيست باين كه عمل را خالصا لله أورده وبعد از آن براي خوش امد ديگرى نقل كند يا بطور ديگر باو بنماياند كه سابقا عمل بجا أورده ( مسألة 10 ) عجب بعد از عمل مبطل آن نيست بخلاف عجبي كه مقارن عمل باشد كه مبطل آن است بنابر أحوط اگر چه أقوى خلاف آن است ( مسألة 11 ) غير رياء از چيزهائيكه ضميمه نيت باشد يا حرام است يا مباح يا راجح پس اگر حرام باشد ومتحد با عمل يا جزء آن باشد مثل رياء مبطل است واگر خارج از عمل باشد ومقارن با آن بعمل أورد مبطل آن نيست ودر صورتيكه ضميمه مباح يا راجح باشد پس اگر ضميمه مقصود بالتبع باشد ودر نماز داعي قربت بالاستقلال داشته باشد اشكالي در صحت آن نيست وهر گاه ضميمه مقصود بالأصالة باشد وقربت ومقصود بالتبع عمل باطل است وهم چنين است اگر هر دو با هم محرك وباعث بر عمل باشند واگر هر دو جدا جدا مقصود بالأصالة باشد أقوى صحت عمل وأحوط اعاده آن است ( مسألة 12 ) هر گاه بعض اجزاء نماز را بقصد نماز وغير آن بجا أورد مثل انكه بركوع قصد تعظيم غير وقصد ركوع نماز بجا أورد يا انكه بسلام قصد سلام تحيت وسلام نماز با هم بكند باطل است در صورتيكه آن جز از اجزاء واجبه باشد چه آن جزء كم باشد يا زياد وچه تدارك آن ممكن باشد يا نه وهم چنين موجب بطلان نماز است اگر از اجزاء مستحبه باشد اما در غير قرآن وذكر بنابر أحوط بخلاف انكه بان قصد غير نماز نمايد كه مبطل نماز نيست مگر در صورتيكه آن فعل در نماز جايز نباشد يا فعل كثيرى باشد ( مسألة 13 ) اگر صداى خود را در نماز بذكر يا قرائت بلند كند براي اعلام ديگرى ضرر ندارد مگر انكه مقصود بالذات از آن ذكر يا قرائت اعلام غير باشد وقصد جزئيت آن بالتبع باشد در صورتيكه آن جزء از اجزاء واجبه نماز باشد وهر گاه در بين نماز بقصد ذكر مطلق بلند بگويد الله أكبر با نحوان از أذكار بدون قصد جزئيت براي اعلام غير ضرر ندارد ( مسألة 14 ) وقت نيت أول نماز است وان حال تكبيرة الاحرام است وامر نيت بكمال سهولت است بنابر انكه نيت داعي باشد وبنابر انكه نيت اخطار بقلب باشد اخر جزء نيت را كه بدل مىگذارند متصل كند بأول تكبير وان نيز سهل است ( مسألة 15 ) واجب است استدامه نيت تا اخر نماز باين معنى كه هر جاى نماز اگر از أو به پرسند چه مىكنى متحير نماند وبا وجود داعي قلبي غفلت از آنچه مىكند مضر