در گوش مولود يا عقب سر مسافر مىگويند ( مسألة 9 ) ظاهر آنست كه فرق نباشد در سقوط ما بين شنيدن اذان زن يا مرد مگر انكه شنيدن آن حرام باشد يا انكه اذان زن بر وجه حرام باشد ( مسألة 10 ) بعضي از علماء فرموده اند كه معتبر است در سقوط بسبب شنيدن انكه شنونده از أول قصد نماز داشته باشد پس هر گاه بعد از شنيدن اذان بناى نماز كردن بهم رساند اكتفاء بان نكند واز براي اين قول وجهي است ( فصل دويم ) بدان كه در صحت اذان نماز واقامه معتبر است چند چيز أول نيت قربت از أول واستدامه آن مثل ساير عبادات پس هر گاه بدون قصد قربت اذان يا اقامه بگويد صحيح نيست چنانچه چنين است هر گاه در بين قصد خلاف كند بلي اگر تجديد نيت كند واز انجائيكه بدون قصد قربت بعمل أورده اعاده نمايد صحيح است ونبايد از سر گيرد وگذشت كه در صحت اذان اعلامي قصد قربت معتبر نيست وشرط است در صحت اذان واقامه تعيين نمازيكه براي آن اذان واقامه مىگويد اگر متعين نباشد پس هر گاه بدون تعيين اذان واقامه بگويد كافى نيست براي نمازى چنانچه اگر بقصد نمازى بگويد وبخواهد نماز ديگر را بان بعمل أورد كفايت نمىكند بلكه بايد اعاده كند دويم عقل وايمان است وأقوى عدم اعتبار بلوغ است در صحت آن بخصوص در اذان وبخصوص در اذان اعلامي واذان واقامه طفل مميز صحيح ومجزيست براي خود وبراى خود وبراى شنونده وبراى حكايت كننده وبراى جماعت ودر اذان اعلامى مرد بودن معتبر است وهم چنين معتبر است مرد بودن مؤذن ومقيم در جماعت مردان غير محارم ودر جماعت نسوان معتبر نيست ودر جماعت محارم اعتبار آن مشكل است ولكن أحوط عدم اكتفاء بان است بلي ظاهر اكتفاء بشنيدن اذان واقامه زنان است براي زنان در صورتيكه حرام نباشد سيم ترتيب ما بين اذان واقامه كه اذان را مقدم دارد بر اقامه وترتيب بين فصول اذان واقامه پس هر گاه اقامه را مقدم دارد عمدا يا سهوا يا جهلا بايد اعاده كند آن را بعد از اذان وهم چنين اگر فصول انها را بخلاف ترتيب بگويد بايد بر گردد از آنجا كه خلاف ترتيب كرده موافق ترتيب بعمل أورد ودر صورتيكه فاصله ما بين زياد باشد كه مخل بموالات شود از سر گيرد چه عمدا خلاف ترتيب كرده باشد چه جهلا وچه سهوا چهارم موالات بين فصول انها كه صورت انها محفوظ ماند عرفا وموالات بين اذان واقامه وبين اقامه ونماز پس هر گاه فاصله زياد ما بين انها شود كه بحسب عرف متشرعه مخل بموالات شود باطل مىشود پنجم انكه اذان