چه خالى از اشكال نيست هم چنان كه در خبر عدل واحد نيز اشكال است ( مسألة 10 ) حرام است آشاميدن آب نجس مگر در حال ضرورت وجايز است خورانيدن آن به حيوانات بلكه به أطفال وجايز است فروختن آن با اعلام به نجاست آن ( فصل هفتم ) در احكام غساله است آبى كه استعمال شده در وضو پاك وپاك كننده است از حدث وخبث وهم چنين است أبى كه استعمال شده در أغسال مستحبه واما آبى كه استعمال شده در حدث أكبر پس با طهارت بدن اشكالى نيست در طهارت آن وپاك كردن أو خبث را وأقوى جايز بودن استعمال آن است در رفع حدث نيز واگر چه احتياط در تجنب از آن است با بودن غير آن واما آبى كه استعمال شده در استنجاء واگر چه استنجاء از بول باشد پس با شروطى كه بعد از اين ذكر خواهد شد پاك وپاك كننده خبث است نيز لكن جايز نيست استعمال آن در رفع حدث ونه در وضو وغسل مندوبين واما آب مستعمل در رفع خبث غير استنجاء پس جايز نيست استعمال آن در وضو وغسل ودر طهارت ونجاست آن خلاف است وأقوى آنست كه غساله كه ازاله عين بان شده نجس است ودر غسله غير مزبله أحوط اجتناب است ( مسألة 1 ) قطرات آبى كه در وقت غسل كردن در ظرف آب آن مىريزد اشكال ندارد واگر چه قائل شويم به جايز نبودن استعمال غساله حدث أكبر ( مسألة 2 ) شرط است در طهارت آب استنجاء چند امر " أول " آنكه تغيير نكرده باشد يكى از أوصاف ثلثه آن " دويم " آنكه از خارج نجاستى بان نرسيده باشد " سيم " آنكه تعدي فاحش نكرده باشد " چهارم " آنكه با بول يا غائط نجاستى ديگر مثل خون بيرون نيامده باشد بلى خونى كه جزء بول يا غائط حساب مىشود باكى ندارد " پنجم " آنكه نباشد در آب استنجاء اجزائى از غايط بطورى كه تميز داده شود اما هر گاه بوده باشد با أو كرمى يا جزئي از غذا كه هضم نشده باشد يا چيز ديگر كه صدق غايط نكند باكى ندارد ( مسألة 3 ) شرط نيست در طهارت آب استنجاء كه أول آب بريزد بعد دست بمالد اگر چه أحوط اشتراط است ( مسألة 4 ) اگر به قصد استنجاء دست به نجاست رسانيد بعد اعراض كرد از استنجاء كردن وبعد عود كرد اگر همان حين عود كند ضرر ندارد والا حكم آب استنجاء را ندارد ( مسألة 5 ) در طهارت آب استنجاء فرق نيست ما بين غسله أولى وثانيه در مثل بول كه تعدد در آن معتبر است ( مسألة 6 ) هر گاه غايط از غير مخرج طبيعي بيرون آمد پس اگر هما مخرج معتاد شده حكمش حكم طبيعي است واگر معتاد نشده حكم آن حكم ساير نجاسات است