حسن ( عليه السلام ) را دوست بدارد ، اين پيام را حاضر به غائب برساند . اگر دستور پيامبر نبود ، من اين حديث را به شما نمى گفتم " . " عايشه گفت : پيامبر اكرم ( صلى الله عليه وآله ) " حسن " ( عليه السلام ) را مى گرفت و به سينه اش مى چسباند سپس مى فرمود : خدايا اين پسر من است و من او را دوست مى دارم و تو هم او را و كسانى را كه او را دوست مى دارد ، دوست بدار " . ابن عباس گويد : " من به هيچ چيز به غير از اين كه در جوانى با پاى پياده به حج نرفتم افسوس نخوردم در حالى كه حسن بن على 25 بار با پاى پياده به حج رفت . در وضعى كه مركبها در جلو او كشيده مى شد و سه بار همهء اموالش را بين خود وفقرا تقسيم كرد به طورى كه يك لنگه را مى داد ولنگهء ديگر را نگه مى داشت " . 3 . مروان بن حكم : جويريه گفت : چون امام حسن ( عليه السلام ) فوت كرد مروان در تشييع جنازه ء او شركت كرده و مى گريست . امام حسين ( عليه السلام ) فرمود : " آيا براى او گريه مى كنى مگر تو نبودى كه او را پر از خون نمودى ، ومدام جرعه هاى غيظ را به او خورانيدى . مروان در حالى كه اشاره به كوه مى كرد ، گفت : من اين كار را با كسى كردم كه حلم وبردبارى او ، هموزن ومعادل اين كوه بود " . ( 1 ) 4 . ابن روزبهان اصفهانى ( عليه السلام ) : مى گويد : " بار خدايا صلوات و سلام بفرست بر امام دوم ، صاحب آياتى از قرآن كه در فضيلت او نازل شده ، كاشف اسرار حقائق ومعانى ، رباينده ء گوى سبقت در فضائل وكمالات . او است كه پيامبر درباره ء او فرمود : او چه نيكو سوار شونده است " . كنيه آن حضرت ابومحمد است و از جمله القابش يكى سيد است و يكى رضا به واسطهء آن كه كمال رضا وتواضع ، او را حاصل بوده و ديگر سبط زيرا كه آن حضرت سبط حضرت پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) بوده و يكى ديگر " زكى " به واسطهء كمال پاكى وطهارتى كه آن حضرت داشته است . آن حضرت به زهر شهيد شد و در بقيع دفن گرديد " . اللهم وصل على سيدنا محمد وآله سيما الإمام المجتبى الحسن الرضا و

--> 1 . سفينة البحار ج 1 ، ص 255 ، ماده " حسن " .