نور پاكى بود كه خداوند متعال رجس و پليدى را از آنان زدوده است و آنان را پاك و پاكيزه نموده است و اين امر از القاب و اسامى كه به آن حضرت داده اند كاملا مشخص مى باشد چون از القاب متعدد او يكى : زاهد - زكى - بر - نقى - مجتبى مى باشد . پيامبر اكرم ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : كسى كه مرا دوست مى دارد مى بايست اين دو ( حسن و حسين ) را دوست بدارد ( من احبنى فليحب هذين ) . ( 1 ) و در مكارم اخلاق او توجه به حديث زير گوياى واقعيت اساسى است . امام صادق ( عليه السلام ) فرمود عادت امام مجتبى ( عليه السلام ) اين بود كه با پاى پياده به حج مى رفت ، هرگاه يادى از : مرگ ، قبر ، بعث ، نشور ، صراط و . . . مى نمود ، اشك مى ريخت . او 25 بار حج به جاى آورد و پياده راه مكه و مدينه را طى مى نمود . او 2 بار همه دارائى خود را در راه خدا قسمت كرد . ( و كان اذا حج ماشيا وكان اذا ذكر الموت بكى ، واذا ذكر القبر بكى واذا ذكر البعث والنشور بكى واذا ذكر المر على الصراط بكى ( 2 ) . . . ان الحسن بن على حج خمسة عشرين حجة ما شيا وقاسم الله ماله مرتين ) [ وفى خبر قاسم ثلاث مرات ] . مردى از اهل شام كه در مدينه ، آن حضرت را بى حرمتى كرد ( تحت تأثير شايعات معاويه قرار داشت ) هنگامى كه مورد تفقد امام قرار گرفت و گفت : الله اعلم يجعل رسالته . . . مركوب خود را به طرف خانه آن حضرت برگرداند و مهمان آن حضرت شد و با عشق و محبت به اهلبيت از خانه بيرون رفت . ( 3 ) يكى از غلامان او جنايتى كرده بود كه بايد كيفر مى شد . او خواند والكاظمين الغيظ - امام فرمود : كظمت غيظى - خواند والعافين عن الناس ، فرمود : عفوت عنك ، خواند : والله يحب المحسنين ، فرمود : أنت حر لوجه الله تو در راه خدا آزاد هستى . ( 4 ) برخى از خصوصيات روحى او " در وجود او برترين نشانه‌هاى انسانيت ، متبلور بود او به همه محبت مى كرد به مردم و

--> 1 . بحار الانوار ، ج 43 ، ص 275 . 2 . صدوق ، امالى ، ص 150 ، شماره 33 . 3 . بحار الانوار ، ج 43 ، ص 344 . 4 . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 338 .