سفرهاى آن بزرگوار به بلاد مختلف جهت كسب فضائل و استماع حديث از مشايخ بزرگ او در شهر قم به دنيا آمد و در همانجا رشد كرد و نزد استادان آن شهر به فراگيرى دانش پرداخت ، در حالى كه آن ديار خود نيز بخاطر مشايخ بزرگش صاحب آوازه و ارج فراوان بود ، سپس بدرخواست مردم رى متوجه آن سامان گشته و در آنجا اقامت گزيد ، البته در كتب رجال و تراجم ذكرى از تاريخ هجرت آن بزرگوار به روى ديده نشده است ، اما از خلال پاره اى مواضع منجمله در همين كتاب و « خصال » و « أمالى » استفاده مىشود كه تاريخ هجرت آن فرزانه بعد از ماه رجب سال 339 و پيش از ماه رجب سال 347 هجرى بوده است ، و دليل اين سخن آنكه در تاريخ اول از حمزة بن محمد بن جعفر بن محمد بن زيد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب - عليهم السلام - در قم اخذ روايت كرده است ، و در تاريخ دوم از ابو الحسن محمد بن احمد بن على بن اسد الاسدى معروف به ابن جرادة البردعى در شهر رى اخذ حديث كرده است . از سال 347 به بعد در رى اقامت داشت ، تا اينكه از ركن الدولة سلطان آل بويه رخصت خواست تا به زيارت مشهد امام رضا عليه السلام مشرف گردد ، و بدنبال آن در سال 352 بدان مشهد متبرك سفر كرد و پس از نيل به زيارت به ديار رى بازگشت ، در اين خصوص خود در همين كتاب گويد : وقتى از امير پيروز بخت ركن الدوله براى زيارت تربت مطهر حضرت رضا عليه السلام رخصت خواستم ، او در ماه رجب سال 352 با اين درخواست موافقت كرد ، چون از نزد او برگشتم مرا باز خواند و گفت : اين تربت كه عازم آن هستى مشهد مباركى است ، من خود آن بارگاه را زيارت كرده و در آنجا خداوند متعالى درخواست كردم حوائجى كه در دل داشتم بر آورد ، و خداوند آنها را برايم برآورده ساخت ، حال تو نيز در آنجا مرا به ياد آر و از دعا و زيارت برايم كوتاهى نكن كه دعا در آن مكان مقدس مستجاب خواهد شد ، من با او پيمان بستم كه چنان كنم و بقول خود عمل كردم ، وقتى از مشهد متبرك بازگشتم و نزد امير رفتم ، پرسيد آيا براى ما دعا كردى و از جانب ما مراسم زيارت بجاى آوردى ؟ جواب دادم : آرى ، گفت : كارى نيكو كردى ، كه براى من ثابت و محقق شده كه دعا در آن بارگاه مستجاب