آن حوض نماز ميگذاردند و حاجتهاى خود را از خدا ميخواستند و حاجتهاى ايشان بر آورده ميشد و آن چشمه معروف است بچشمهء كهلان از آن زمان تا به حال مردم روى بر آن چشمه مىآورند و به آب آن چشمه استشفا ميكنند . « باب سى و هفتم » « در ذكر خبر نادريست از آن جناب از على بن بلال از على بن موسى الرضا ( ع ) از موسى بن « » جعفر از جعفر بن محمد از محمد بن على از على بن الحسين از حسين بن على از على بن « » ابى طالب از پيغمبر ( ص ) از جبرئيل از ميكائيل از اسرافيل از لوح از قلم مروى است « » كه گفت خداوند تبارك و تعالى فرمود ولايت و دوستى على بن ابى طالب ( ع ) قلعهء « » من است پس كسى كه داخل شود در قلعهء من ايمن است از عذاب من « « باب سى و هشتم » « در ذكر بيرون رفتن آن حضرت از نيشابور بسوى طوس و از آنجا بمرو » از عبد السلام بن صالح هروى مروى است كه گفت چون حضرت رضا على بن موسى از نيشابور بجانب هامون بيرون رفت نزديك قريهء حمرا رسيد به او عرض كردند يا ابن رسول الله آفتاب از دائرهء نصف النهار گذشت و وقت نماز ظهر شد آيا نماز نمىگزارى آن جناب فرود آمد و فرمود آب بياوريد عرض كردند آب با ما نيست آن جناب بدست مبارك زمين را حفر كرد آب از زمين جوشيدن گرفت به آن مقدار كه آن جناب و همراهان او وضو ساختند و اثر آن آب تاكنون باقى است پس چون آن جناب داخل قريهء سناباد شد بكوهى كه از آن كوه ديگ سنگى ميتراشند تكيه كرد و عرض كرد پروردگارا اين كوه را نافع كن و طعامى را كه ميريزند در ظروفى كه از اين كوه تراشيده مىشود مبارك گردان پس از آن امر كرد ديگهاى سنگى از براى آن جناب از آن كوه تراشيدند و فرمود آنچه من تناول ميكنم بايد طبخ نشود مگر در اين ديگهاى سنگى و آن حضرت آهسته چيز مىخورد و كم تناول ميفرمود پس از آن روز مردم به آن كوه راه يافتند و ظروف سنگى از آن كوه تراشيدند و ببركت دعاى آن بزرگوار منفعت و بركت در آن كوه پديد آمد پس از آن داخل خانه حميد بن قحطبهء طائى شد و داخل شد در آن قبهء كه قبر هارون الرشيد بود پس