النبي صلى الله عليه وسلم وعصاه وسيفه وقدحه وخاتمه وما استعمل الخلفاء بعده من ذلك مما لم تذكر قسمته ومن شعره ونعله وانيته مها يتبرك فيه أصحابه وغيرهم بعد وفاته صلى الله عليه وسلم نزد حضرت عائشة لباده آن حضرت بود كه زيارة ميكنانيد مردم راد أو مىفرمودند كه حضرت ايشان در همين لباده رحلت فرموده است لفظ بخارى اين است اخرج لنا عايشة رض كساء اطيدا صفحه 438 نزد حضرت انس رض نعلين مبارك بودند كه زيارة ميكنانيد مردم را لفظ بخارى اخرج لنا انس نعلين جر داوين صفحه 438 نزد حضرت عبد الله بن سلام پياله حضور أقدس بود كه در آن آب انداخته مردم را مىنوشانيد لفظ بخارى قال أبو برده قال لي عبد الله بن سلام الا أسقيك في قدح شرب النبي صلى الله عليه وسلم فيه جلد 3 صفحه 842 پس همين پياله را عمر بن عبد العزيز براي تبرك نگاه داشت نزد حضرت أم سلمة أم المؤمنين موهاى مبارك بودند هر كه بيمارى شد آن را شسته آبش به نيت شفا مىخورانيد بخارى جلد 2 صفحه 845 هرگاه جمله آثار أو صلى الله عليه وسلم متبرك وواجب التعظيم شدند قبر مبارك أو چرا متبرك نباشد از آن سبب أبو أيوب بر آن رو نهاد كه گويا روى بر قدم أو صلى الله عليه وسلم نهاده است قصه قبر امام بخارى رض در كتب شراح بخارى موجود است كه از قبر أو بوى مشك پيدا مىشد ومردم خاك آن را به تبرك مىبردند رحلت امام موصوف در سنه 454 در سلطنت عباسيه در عين مملكت ترقى شريعت ومحكمه هاى قضا واحتساب واقع شده است مگر كسى بر اين فعل احتساب نكرد وهمين بود عادت سلف صالحين واي بر حال پيشوايان نجديت كه نزد آنها فقط بر قبر دست داشتن شرك وكفر وبدعت است آن بود زمانه محدثين رباني واين است زمانه