حكيم معراج الدين
9
الأصول الأربعة في ترديد الوهابية
مرحومه حق تعالى نتيجة اين خريدارى آنها چنان مىفرمايد فما ربحت تجارتهم وما كانوا مهتدين يعنى فايده نكرد تجارت منافقين ونيافتند راه راست را همچنين است حال وهابيان كه در اين عقايد فاسده خود راه راست نيافتند وگمراه گشتند در اينجا اگر كسى گويد كه همين آيات متلوه را اگر غير مقلدين از طرف خود بر شما حجت آرند مىتوانند كه مقلدين مذاهب را تشبيه به منافقان داده علامات نفاق را در شمايان ثابت نمايند در جواب گوييم نمىتوانند به دو وجه وجه أول آنكه حق تعالى در أول آيات لفظ ومن الناس فرموده است ولفظ من تبعيضى است يعنى بعض الناس كه جماعت منافقان مدينه طيبه بودند وآنها به نسبت ديگر افراد أصحاب أقل قليل بودند همچنين غير مقلدين به نسبت مقلدان مذاهب أربعة أقل قليل اند پس اين تشبيه با منافقان بر غير مقلدين صادق مىآيد نه بر مقلدين ديگر آنكه در اين آيات منافقان را حق تعالى مىفرمايد وإذا لقوا الذين آمنوا قالوا آمنا وإذا خلوا إلى شياطينهم قالوا إنا معكم الآية اين علامت در مقلدين گاهى پيدا نمىشود كه نزد وهابيان بگويند كه ما به مذهب شماييم وهر گاه به رؤساى مقلدين برسند گويند كه ما به طريق تمسخر خود را وهابى نموديم تا ديگر وهابيان را به فريب مقلد نماييم وهمين علامت به عينه در غير مقلدين حنفي نما موجود است من أوله إلى آخره ببين در تمام مقلدين كسى هست كه خود را به نفاق وهابى ظاهر سازد وهزارها وهابيان هستند كه خود را به نفاق حنفي مىگويند فانصف وتنبه الحاصل أصول ما به النزاع در ميان مقلدين وغير مقلدين چهار چيز است التعظيم لغير الله التوسل بأرواح الصلحاء والاستمداد منها النداء للغائب وسماع الموتى