« به سوى پروردگارت بازگرد ، در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است » ! ( * ( ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ) * ) . « و در سلك بندگانم داخل شو » ( * ( فَادْخُلِي فِي عِبادِي ) * ) . « و در بهشتم وارد شو » ( * ( وَادْخُلِي جَنَّتِي ) * ) . چه تعبيرات جالب و دلانگيز و روحپرورى ؟ كه لطف و صفا و آرامش و اطمينان از آن مىبارد ! دعوت مستقيم پروردگار ، از نفوسى كه در پرتو ايمان به حالت اطمينان و آرامش رسيده‌اند . دعوت از آنها براى بازگشت به سوى پروردگارشان به سوى مالك و مربى و مصلحشان . دعوتى كه آميخته با رضايت طرفينى است ، رضايت عاشق دلداده از معشوق ، و رضايت محبوب و معبود حقيقى . و به دنبال آن تاج افتخار عبوديت را بر سر او نهادن ، و به لباس بندگى مفتخرش كردن ، و در سلك خاصان درگاه او را جاى دادن ! و سپس دعوت از او براى ورود در بهشت ، آن هم با تعبير « وارد بهشتم شو » كه نشان مىدهد ميزبان اين ميهمانى تنها و تنها ذات مقدس او است ، عجب دعوتى ! عجب ميزبانى ! و عجب ميهمانى ! منظور از « نفس » در اينجا همان روح آدمى است . و تعبير به « مطمئنة » اشاره به آرامشى است كه در پرتو ايمان پيدا و حاصل شده ، چنان كه قرآن مىگويد : أَلا بِذِكْرِ اللَّه تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ .