[ سوره الفجر ‹ 89 › : آيات 21 تا 26 ] كَلَّا إِذا دُكَّتِ الأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ‹ 21 › وَجاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ‹ 22 › وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنْسانُ وَأَنَّى لَه الذِّكْرى ‹ 23 › يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي ‹ 24 › فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَه أَحَدٌ ‹ 25 › وَ لا يُوثِقُ وَثاقَه أَحَدٌ ‹ 26 › ترجمه : 21 - چنان نيست كه آنها خيال مىكنند ، در آن هنگام كه زمين سخت درهم كوبيده شود . 22 - و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند . 23 - و در آن روز جهنم را حاضر كنند ( آرى ) در آن روز انسان متذكر مىشود ، اما چه فايده كه اين تذكر براى او سودى ندارد . 24 - مىگويد : اى كاش براى اين زندگى چيزى فرستاده بودم . 25 - در آن روز هيچكس عذابى همانند عذاب او نمىكند . 26 - و هيچكس همچون او كسى را به بند نمىكشد .