تفسير : روزى بيدار مىشوند كه كار از كار گذشته ! به دنبال نكوهشها كه در آيات قبل از طغيانگران دنياپرست و متجاوز به حقوق ديگران شده بود ، در اين آيات به آنها اخطار مىكند كه سرانجام قيامتى در كار است ، و حساب و كتاب و مجازات شديدى در پيش است ، بايد خود را براى آن آماده كنند . نخست مىفرمايد : چنان نيست كه آنها خيال مىكنند ( كه حساب و كتابى در كار نيست ، و اگر خدا مال و ثروتى به آنها داده به خاطر احترام آنها بوده نه براى آزمايش و امتحان ) ( * ( كَلَّا ) * ) . « در آن هنگام كه زمين سخت درهم كوبيده شود » ( * ( إِذا دُكَّتِ الأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ) * ) . « دك » در اصل به معنى زمين نرم و صاف است ، و سپس به درهم كوبيدن در ارتفاعات و ساختمانها و صاف كردن آن اطلاق شده ، « دكان » به محلى گفته مىشود كه صاف و بدون پستى و بلندى است ، و « دكه » به سكويى مىگويند كه آن را صاف و آماده نشستن كرده‌اند . تكرار « دك » در آيه فوق براى تاكيد است . رويهمرفته اين تعبير اشاره به زلزله‌ها و حوادث تكاندهنده پايان دنيا و آغاز رستاخيز است ، چنان تزلزلى در اركان موجودات رخ مىدهد كه كوه‌ها همه از هم متلاشى شده ، و زمينها صاف و مستوى مىشوند ، چنان كه در آيه 106 - 108 سوره طه آمده است : وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً لا تَرى فِيها عِوَجاً وَلا أَمْتاً : « از تو در باره كوه‌ها سؤال مىكنند ، بگو : پروردگارم آنها را بر باد مىدهد ، سپس زمين را صاف و هموار و بىآب و گياه