كوه هايى كه ريشه‌هاى آن به يكديگر متصل است ، و همچون حلقه‌هاى زره گرداگرد زمين را فرا گرفته ، و لرزشهاى ناشى از مواد مذاب درونى ، و جزر و مد ناشى از جاذبه‌هاى ماه و خورشيد را به حد اقل مىرساند . كوه هايى كه پناهگاه مطمئن است و سپرى است در مقابل طوفانها كه اگر نبودند كره زمين تبديل به بيابانى مىشد غير قابل زندگى . و بالآخره كوه هايى كه آبها را در خود حفظ مىكند و تدريجا به سوى سرزمينهاى تشنه روان مىسازد ، و در دامنه‌هاى خود نشاط حيات و سرسبزى و خرمى و طراوت مىآفريند و شايد به خاطر همين جهات است كه در آيات ديگر قرآن كوه‌ها به عنوان ميخها و اوتاد زمين معرفى شده . اصولا كوه‌ها مظهر ابهت و عظمت و صلابت ، و همه جا مايه خير و بركت است ، و شايد به همين دليل انسان در دل كوه‌ها انديشه بيدارترى مىيابد ، و بىجهت نيست كه پيغمبر اكرم ص قبل از بعثتش مدتها به عبادت در « جبل النور » و « غار حرا » مشغول بود . « نصبت » از ماده « نصب » به معنى ثابت قرار دادن است ، و ممكن است اين تعبير ضمنا اشاره اى به كيفيت خلقت كوه‌ها در آغاز آفرينش نيز بوده باشد ، همان چيزى كه علم امروز پرده از آن برداشته ، و پيدايش كوه‌ها را به عوامل متعددى نسبت مىدهد ، و انواع و اقسامى براى آن قائل است : كوه هايى كه بر اثر چينخوردگى زمين پيدا شده . كوه هايى كه از آتشفشانها به وجود آمده . كوه هايى كه نتيجه آبرفتهاى ناشى از باران است . و كوه هايى كه در دل درياها تكوين مىيابد و مجموعه اى است از رسوبات دريا و باقى مانده حيوانات آن ( مانند كوه‌ها و جزائر مرجانى ) . آرى هر كدام از اين كوه‌ها ، تكوين آنها ، و آثار و بركات آنها درخور