محتواى سوره « اعلى » و فضيلت آن اين سوره در حقيقت از دو بخش تشكيل يافته ، بخشى كه در آن روى سخن به شخص پيامبر ص است و دستوراتى را در زمينه تسبيح پروردگار ، و اداى رسالت ، به او مىدهد ، و اوصاف هفتگانه اى از خداوند بزرگ در اين رابطه مىشمرد . و بخش ديگرى كه از مؤمنان خاشع ، و كافران شقى ، سخن به ميان مىآورد ، و عوامل سعادت و شقاوت اين دو گروه را به طور فشرده در اين بخش بيان مىكند . و در پايان سوره اعلام مىدارد كه اين مطالب تنها در قرآن مجيد نيامده است ، بلكه حقايقى است كه در كتب و صحف پيشين ، صحف ابراهيم و موسى ، نيز بر آن تاكيد شده است . در فضيلت تلاوت اين سوره روايات فراوانى رسيده : از جمله در حديثى از پيغمبر اكرم ص مىخوانيم : من قرأها اعطاه اللَّه عشر حسنات بعدد كل حرف انزل اللَّه على ابراهيم و موسى و محمد ( صلوات اللَّه عليهم ) : « هر كسى سوره اعلى را بخواند خداوند به عدد هر حرفى كه بر ابراهيم ع و موسى ع و محمد ص نازل كرده ده حسنه به او عطا مىفرمايد » . و در حديث ديگرى از امام صادق ع مىخوانيم : من قرأ سبح اسم ربك الاعلى فى فرائضه او نوافله قيل له يوم القيامه ادخل الجنة من اى ابواب الجنة شئت ان شاء اللَّه !

--> ( 1 ) « تفسير نور الثقلين » جلد 5 صفحه 533 .