« كسى كه سوره اعلى را در فرائض يا نوافل خود بخواند ، روز قيامت به او گفته مىشود : از هر يك از درهاى بهشت مىخواهى وارد شو ان شاء - اللَّه » ( 1 ) . در روايات متعددى نيز آمده است هنگامى كه پيغمبر ص يا ائمه هدى ع آيه « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى » را مىخواندند بعد از آن به اين دستور عمل كرده مىفرمودند سبحان ربى الاعلى ( 2 ) . و در روايت ديگرى آمده كه يكى از ياران على ع مىگويد : بيست شب پشت سر آن حضرت نماز خواندم جز سوره سبح اسم ربك الاعلى را در نماز نمىخواند ، و مىفرمود اگر مىدانستيد چه بركاتى در آن است هر يك از شما در هر روز ده بار آن را تلاوت مىكرديد ، و هر كس آن را بخواند گويى كتب و صحف موسى و ابراهيم را تلاوت كرده است » ( 3 ) . خلاصه از مجموعه رواياتى كه در اين زمينه رسيده استفاده مىشود كه اين سوره از اهميت خاصى برخوردار است ، تا آنجا كه در حديثى از على ع مىخوانيم : اين سوره محبوب پيغمبر اكرم ص بود كان رسول اللَّه ( ص ) يحب هذه السورة سبح اسم ربك الاعلى ( 4 ) . در اينكه آيا اين سوره در مكه نازل شده يا در مدينه ؟ در ميان مفسران گفتگو است مشهور آن است كه اين سوره در مكه نازل شده است ، در حالى كه بعضى معتقدند كه مدنى است . علامه طباطبائى ( رحمة اللَّه عليه ) ترجيح مىدهد كه قسمت اول سوره مكى باشد ، و ذيل سوره مدنى ، چرا كه در آن سخن از نماز و زكات است و طبق

--> ( 1 و 2 ) « همان مدرك » . ( 3 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 544 . ( 4 ) مجمع البيان جلد 10 صفحه 472 .