در حقيقت در اين دو آيه به تمام مواد غذايى كه انسان و حيوان از آن استفاده مىكنند ، و از زمين رويد ، اشاره شده است ، زيرا قسمت مهمى از آنها را دانه‌هاى غذايى تشكيل مىدهد ( حبا ) و قسمت ديگرى سبزيجات و ريشه‌ها است ( و نباتا ) و بخش ديگرى نيز ميوه‌ها مىباشد ( و جنات ) . درست است كه در اين دو آيه تنها همين سه منفعت بزرگ براى نزول باران ذكر شده ، ولى بدون شك منافع باران منحصر به اينها نيست ، اصولا حدود هفتاد درصد بدن انسان را آب تشكيل مىدهد ، و سرچشمه پيدايش همه موجودات زنده طبق صريح قرآن آب است : وَجَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ( انبياء - 30 ) بنا بر اين آب نقش اصلى و اساسى را در مورد موجودات زنده مخصوصا انسان دارد . نه تنها بدن انسان كه غالب كارخانه‌ها نيز بدون آب فلج مىشود و نظام صنايع نيز فرو مىريزد . زيبايى چهره طبيعت و نشاط آن با آب است ، و بهترين جاده‌هاى تجارى و اقتصادى دنيا را راههاى آبى تشكيل مىدهد . نكته : پيوند اين آيات با مساله « معاد » در يازده آيه فوق به مهمترين مواهب الهى ، و اساسىترين اركان زندگى انسان ، يعنى « نور » و « ظلمت » و « حرارت » و « آب » و « خاك » و « گياهان » اشاره شده است . بيان اين نظام دقيق از يك سو دليل روشنى است بر قدرت خداوند بر همه چيز ، بنا بر اين جايى براى اين سخن باقى نمىماند كه چگونه ممكن است خداوند بار ديگر مردگان را به زندگى و حيات باز گرداند همانگونه كه در پاسخ