ولى آيات بعد به خوبى نشان مىدهد كه « مقربون » گروهى از خاصان و برگزيدگان مؤمنانند كه مقامى بس و الا دارند ، و شاهد و ناظر نامه اعمال ابرار و نيكان ديگرند ، همانگونه كه در آيه 10 و 11 سوره واقعه بعد از ذكر دو گروه « اصحاب الميمنه » و « اصحاب المشئمة » مىفرمايد : وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ : « و پيشگامان پيشگام مقربان درگاه اويند » . و در آيه 89 سوره « نحل » مىخوانيم : وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَجِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ : « به ياد آوريد روزى را كه از هر امتى گواهى از خودشان بر آنها مبعوث مىكنيم و تو را گواه آنها قرار مىدهيم » . سپس به شرح بخشى از پاداشهاى عظيم ابرار و نيكان پرداخته ، مىفرمايد : « مسلما ابرار در ميان انواع نعمت متنعمند » ( * ( إِنَّ الأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ) * ) . مفهوم اصلى « نعيم » كه به گفته « راغب » به معنى نعمت بسيار است به اضافه ذكر آن به صورت نكره كه در اينجا دليل بر عظمت و اهميت است نشان مىدهد كه آنها داراى آن چنان نعمتها و بركاتى هستند كه نمىتوان آن را توصيف كرد ، و اين تعبيرى است جامع و سربسته براى اشاره به همه مواهب مادى و معنوى بهشت . بعد به شرح بعضى از آنها پرداخته مىفرمايد : « آنها بر تختهاى زيباى بهشتى تكيه كرده ، و به آن مناظر زيبا و آن همه نعمت نظر مىكنند و لذت مىبرند » ( * ( عَلَى الأَرائِكِ يَنْظُرُونَ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) در اين جمله « مبتدا » محذوف است و در تقدير « هم على الارائك ينظرون » مىباشد كه در اين جمله « ينظرون » حال است ، و يا اينكه « على الارائك » خبر بعد از خبر است براى « ان » در آيه قبل .