در آيه بعد به سومين وصف منكران قيامت اشاره كرده ، مىافزايد : هنگامى كه آيات ما بر او خوانده مىشود مىگويد : « اين همان افسانه‌ها و مطالب بىاساس پيشينيان است » ( * ( إِذا تُتْلى عَلَيْه آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ ) * ) . آنها علاوه بر اينكه تجاوزگر ( معتد ) و گنهكار و ( اثيم ) هستند آيات الهى را نيز به باد سخريه و استهزا گرفته ، آن را مجموعه اى از اسطوره‌ها و افسانه‌هاى موهوم و سخنان بىارزش ، نظير آنچه از دورانهاى نخستين ( دوران نادانى بشر ) به يادگار مانده است معرفى مىكنند ( 1 ) و به اين بهانه مىخواهند خود را از مسئوليت در برابر اين آيات بر كنار دارند . نه تنها در اين مورد در آيات ديگرى از قرآن مجيد نيز مىخوانيم كه مجرمان جسور براى فرار از اجابت دعوت الهى به همين بهانه متوسل مىشدند ، بطورى كه در نه آيه از قرآن مجيد درست همين مطلب منعكس شده است كه مشركان در مقابل آيات قرآن مجيد به همين سخن زشت متوسل مىشدند ، از جمله در آيه 5 سوره فرقان مىخوانيم : وَقالُوا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ اكْتَتَبَها فَهِيَ تُمْلى عَلَيْه بُكْرَةً وَأَصِيلًا : « گفتند اين قرآن اسطوره هايى است از پيشينيان كه او آن را رونويس كرده و هر صبح و شام بر او املا مىشود » ! در سوره احقاف آيه 17 از زبان جوان طغيانگرى كه در مقابل پدر مادر مهربان و مؤمنش مىايستد چنين مىخوانيم كه او تمام نصائح آنها را با اين جمله به باد استهزا مىگيرد و مىگويد : ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ : « اينها كه شما مىگوئيد چيزى جز اسطوره‌ها و سخنان بىاساس پيشينيان نيست » .

--> ( 1 ) « اساطير » جمع « اسطوره » از ماده « سطر » است ، و بيشتر در مورد افسانه‌هاى موهوم و سخنان دروغ به كار مىرود .