16 - سپس آنها مسلما وارد دوزخ مىشوند . 17 - بعد به آنها گفته مىشود اين همان چيزى است كه آن را تكذيب مىكرديد ! تفسير : گناهان زنگار دلهاست در آخرين آيه از آيات گذشته اشاره گويايى به سرنوشت شوم مكذبان شده بود ، آيات مورد بحث نخست به معرفى آنان پرداخته ، مىگويد : « آنها كسانى هستند كه روز جزا را انكار مىكنند ( * ( الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ) * ) . و بعد مىافزايد : « تنها كسانى روز جزا را تكذيب مىكنند كه متجاوز و گنهكارند » ( * ( وَما يُكَذِّبُ بِه إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ) * ) . يعنى ريشه انكار قيامت ، منطق و تفكر و استدلال نيست ، بلكه افرادى كه مىخواهند پيوسته به تجاوزها ادامه دهند و در گناه غوطه ور باشند منكر قيامت مىشوند ( توجه داشته باشيد كه « اثيم » صفت مشبهه است و دلالت بر استمرار و ادامه گناه دارد ) . آنها مىخواهند بدون هيچگونه احساس مسئوليت ، و به گمان خود با نهايت آزادى و دورى از هر گونه فشار و ناراحتى و جدان به زشتكاريها ادامه دهند و هيچ قانونى را به رسميت نشناسند اين نظير همان چيزى است كه در آيه 5 سوره قيامت آمده است بَلْ يُرِيدُ الإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَه : « بلكه انسان مىخواهد در آينده عمر خويش پيوسته راه فجور پيش گيرد ، لذا قيامت را تكذيب مىكند » . و به اين ترتيب همانگونه كه عقيده در عمل اثر مىگذارد ، اعمال آلوده نيز در شكل بندى عقائد تاثير مىكند ، اين معنى در تفسير آيات بعد روشنتر خواهد شد .