گرچه شان نزول اول است ولى بايد اعتراف كرد كه در خود آيه چيزى كه صريحا دليل بر اين معنى باشد كه منظور پيامبر ص است وجود ندارد . تفسير : عتاب شديد به خاطر بىاعتنايى به نابيناى حق طلب با توجه به آنچه در شان نزول آيات گفته شد ، به سراغ تفسير آيات مىرويم . نخست مىفرمايد : « چهره درهم كشيد ، و روى برتافت * ( ( عَبَسَ وَتَوَلَّى ) ) * . « از اينكه نابينايى به سراغ او آمده بود » ( * ( أَنْ جاءَه الأَعْمى ) * ) . « تو چه مىدانى شايد او در جستجوى ايمان و پاكى و تقوى باشد » ؟ ! ( * ( وَما يُدْرِيكَ لَعَلَّه يَزَّكَّى ) * ) . « يا از شنيدن سخنان حق متذكر شود و اين تذكر به حال او مفيد باشد » . ( * ( أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَه الذِّكْرى ) * ) . و اگر صد در صد پاك و با تقوى نشود لا اقل از تذكر پند مىگيرد و بيدار