در « ابطح » رسيد ، و مىدانيم « ابطح » دره اى است در « مكه » و اين با نزول آيه بعد از داستان غدير مناسب نيست . پاسخ « اولا » تعبير به « ابطح » فقط در بعضى از روايات است ، نه در همه روايات ، و « ثانيا » « ابطح و بطحاء » به معنى هر زمين شنزارى است كه سيل از آن جارى مىشود ، و اتفاقا در سرزمين مدينه نيز مناطقى وجود دارد ، كه آن را « ابطح » يا « بطحاء » مىنامند ، و در اشعار عرب و روايات بسيار به آن اشاره شده است . 3 - آيه و إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ ( انفال - 32 ) مسلما بعد از جنگ بدر نازل شده ، و سالها قبل از داستان غدير است . جواب كسى نگفته است كه شان نزول آن آيه ، داستان غدير است بلكه سخن در آيه * ( سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ ) * مىباشد . و اما آيه 32 سوره انفال چيزى است كه « حارث بن نعمان » از آن در كلام خود استفاده كرد و اين ربطى به شان نزول ندارد ، ولى تعصبهاى افراطى سبب مىشود كه انسان از چنين مطلب روشن غافل گردد . 4 - قرآن مجيد مىگويد : وَما كانَ اللَّه لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَما كانَ اللَّه مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ : « خداوند آنها را عذاب نمىكند در حالى كه تو در ميان آنها هستى ، و خداوند آنها را عذاب نمىكند در حالى كه استغفار مىكنند » ( انفال - 33 ) اين آيه مىگويد : با وجود پيامبر ص هرگز عذابى نازل نخواهد شد . پاسخ : آنچه قابل قبول است اينكه عذاب عمومى و دستجمعى به خاطر پيامبر ص وجود نداشت ، ولى عذابهاى خصوصى و شخصى كرارا بر افراد نازل