آيات بعد شرح و توضيحى است بر مساله ترك رابطه دوستى با مشركان ، مىفرمايد : « خداوند از نيكى كردن و رعايت عدالت نسبت به كسانى كه با شما در امر دين پيكار نكردند و شما را از خانه و ديارتان بيرون نراندند نهى نمىكند » ( * ( لا يَنْهاكُمُ اللَّه عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ) * ) . « چرا كه خداوند عدالتپيشگان را دوست دارد » ( * ( إِنَّ اللَّه يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ) * ) . « خدا شما را تنها از دوستى كسانى نهى مىكند كه در امر دين با شما پيكار كردند و شما را از خانه و ديارتان آواره نمودند ، يا كمك به بيرون راندن شما كردند آرى خدا شما را از هر گونه پيوند دوستى با اينها نهى مىكند » ( * ( إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّه عَنِ الَّذِينَ قاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ وَظاهَرُوا عَلى إِخْراجِكُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ ) * ) . « و هر كس آنها را دوست دارد ظالم و ستمگر است » ( * ( وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ) * ) . به اين ترتيب افراد غير مسلمان به دو گروه تقسيم مىشوند : گروهى كه در مقابل مسلمين ايستادند و شمشير به روى آنها كشيدند ، و آنها را از خانه و كاشانه شان به اجبار بيرون كردند ، و خلاصه عداوت و دشمنى خود را با اسلام و مسلمين در گفتار و عمل آشكارا نشان دادند ، تكليف مسلمانان اين است كه هر گونه مراوده با اين گروه را قطع كنند ، و از هر گونه پيوند محبت و دوستى خوددارى نمايند كه مصداق روشن آن مشركان مكه مخصوصا سران قريش بودند ، گروهى رسما دست به اين كار زدند و گروهى ديگر نيز آنها را يارى كردند . اما دسته ديگرى بودند كه در عين كفر و شرك كارى به مسلمانان نداشتند ، نه عداوت مىورزيدند ، نه با آنها پيكار مىكردند ، و نه اقدام به بيرون راندنشان