بنا بر اين مخفىكارى چه فايده اى دارد با علم خداوند به غيب و شهود . و در پايان آيه به عنوان يك تهديد قاطع مىفرمايد : « هر كس از شما چنين كارى كند از راه راست منحرف و گمراه شده است » ( * ( وَمَنْ يَفْعَلْه مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ) * ) . هم از راه معرفت خدا منحرف گشته كه گمان كرده چيزى بر خدا مخفى مىماند ، و هم از راه ايمان و اخلاص و تقوى كه طرح دوستى با دشمنان خدا ريخته ، و هم تيشه به ريشه زندگانى خود زده است كه دشمنش را از اسرارش با خبر ساخته و اين بدترين انحرافى است كه ممكن است به شخص مؤمن بعد از وصول به سرچشمه ايمان دست دهد . در آيه بعد براى تاكيد و توضيح بيشتر مىافزايد : شما براى چه طرح دوستى با آنها مىريزيد ؟ با اين كه « اگر آنها بر شما مسلط شوند دشمن شما خواهند بود ، و دست و زبان خود را به هر گونه بدى بر شما مىگشايند » ( * ( إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْداءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ ) * ) ( 1 ) . شما براى آنها دلسوزى مىكنيد در حالى كه عداوتشان با شما آن چنان ريشه دار است كه اگر بر شما دست يابند از هيچ كارى فروگذارى نمىكنند ، و شما را با دست و زبان خود مورد هر گونه آزار قرار مىدهند ، آيا دلسوزى براى چنين جمعيتى سزاوار است . و از همه بدتر اين است كه « آنها دوست دارند شما از اسلام به سوى كفر باز گرديد » و بزرگترين افتخار خود يعنى گوهر ايمان را از دست دهيد * ( وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ) * ) .

--> ( 1 ) « * ( يَثْقَفُوكُمْ ) * » از ماده « ثقف و ثقافة » به معنى مهارت در تشخيص يا انجام چيزى است ، به همين جهت به معنى فرهنگ و يا تسلط ماهرانه بر چيزى نيز به كار مىرود .