[ سوره القمر ‹ 54 › : آيات 18 تا 22 ] كَذَّبَتْ عادٌ فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَنُذُرِ ‹ 18 › إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ‹ 19 › تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ‹ 20 › فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَنُذُرِ ‹ 21 › وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ‹ 22 › ترجمه : 18 - قوم عاد ( نيز پيامبر خود را ) تكذيب كردند اكنون ( ببينيد ) عذاب و انذارهاى من چگونه بود ؟ 19 - ما تندباد وحشتناك و سردى را در يك روز شوم مستمر بر آنها فرستاديم . 20 - كه مردم را ، همچون تنه‌هاى نخل ريشه كن شده ، از جا برمىكند . 21 - ( اكنون ببينيد ) عذاب و انذارهاى من چگونه بود ؟ 22 - ما قرآن را براى تذكر آسان كرديم ، آيا كسى هست كه متذكر شود ؟ تفسير : و همچنين سرنوشت قوم عاد قوم ديگرى كه سرگذشت آنها در اين سوره به دنبال سرگذشت فشرده قوم نوح ع آمده ، « قوم عاد » است ، كه قرآن به عنوان هشدارى به كافران و مجرمان در آيات مورد بحث به طور فشرده به آن اشاره كرده ، مىگويد :