و به همين دليل در قرآن و روايات اسلامى سخنى از كتب آسمانى قبل از نوح نيامده است . 4 - قابل توجه اينكه در ذكر اين پنج تن نخست از نوح ع سخن به ميان آمده ، سپس از پيامبر اسلام ص و بعد از ابراهيم ع و موسى ع و عيسى ع اين ترتيب بندى به خاطر اين است كه نوح به خاطر آغازگر بودنش در آغاز قرار گرفته ، و پيامبر اسلام ص بخاطر عظمتش بلافاصله بعد از او و ديگران به ترتيب زمان ظهور بعد از آنها . 5 - اين نكته نيز قابل توجه است كه در مورد پيامبر اسلام ص تعبير به اوحينا اليك ( وحى بر تو فرستاديم ) مىكند ، اما در باره سايرين تعبير به « توصيه » شده است ، شايد اين تفاوت تعبير براى اهميت اسلام نسبت به ساير اديان آسمانى است . 6 - در پايان آيه ، در مورد چگونگى گزينش پيامبران تعبير به « من يشاء » ( هر كس را بخواهد ) كه اشاره سر بسته اى است به شايستگيهاى وجودى رسولان الهى . اما در مورد امتها تعبير به « من ينيب » ( كسى كه به سوى خدا بازگردد ، و از گناه توبه كند و از در اطاعت در آيد ) تا معيار هدايت الهى و شرايط آن براى همگان روشن گردد و راه وصول به درياى رحمتش را بيابند . در حديث قدسى آمده است : من تقرب منى شبرا تقربت منه ذراعا و من أتانى يمشى ، اتيته هرولة : « كسى كه يك وجب به سوى من آيد من يك ذراع به سوى او مىروم ، و كسى كه آهسته به سوى من بيايد من شتابان به سوى او مىروم » ! ( 1 ) .

--> ( 1 ) « تفسير كبير » فخر رازى جلد 27 صفحه 157 ( ذيل آيات مورد بحث ) .