3 - چند يادآورى در باره روزى بخشى خداوند الف - معيار گستردگى و تنگى روزى - هرگز نبايد تصور كرد كه وسعت رزق دليل بر محبت خداوند ، و يا تنگى معيشت دليل بر خشم و غضب او است ، زيرا خداوند گاه انسان را به وسعت روزى آزمايش مىكند ، و اموال سرشارى در اختيار او قرار مىدهد ، و گاه با تنگى معيشت ميزان مقاومت و پايمردى او را روشن مىسازد ، و آنها را از اين طريق پرورش مىدهد . گاه ثروت زياد مايه بلا و عذاب جان صاحبان آنهاست ، و هر گونه آرامش و استراحت را از آنها مىگيرد چنان كه قرآن مجيد در آيه 55 سوره توبه مىگويد : فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّه لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كافِرُونَ : « فزونى اموال و اولاد آنها تو را در شگفتى فرو نبرد ، خدا مىخواهد آنان را به اين وسيله در زندگى دنيا مجازات كند و در حال كفر بميرند » ! در جاى ديگر مىگويد : أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِه مِنْ مالٍ وَبَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ : « آيا آنها چنين مىپندارند كه اموال و فرزندانى را كه به آنان داده‌ايم براى اين است كه درهاى خيرات را به رويشان بگشائيم ، چنين نيست ، آنها نمىفهمند » ( مؤمنون - 55 - 56 ) . ب - تقدير روزى تضادى با تلاشها ندارد - نبايد از آياتى كه در زمينه تقدير و اندازه گيرى روزى به وسيله پروردگار آمده چنين استنباط كرد كه تلاشها و كوششها نقشى در اين زمينه ندارد ، و اينها را بهانه تنبلى و فرار از زير بار مسئوليتها و مجاهدتها در مقياس فرد و اجتماع قرار داد ، كه اين پندار بر ضد آيات فراوانى از قرآن مجيد است كه سعى و كوشش و تلاش را معيار موفقيتها شمرده است . هدف اين است كه با تمام تلاشها و كوششها باز به روشنى مىبينيم دست