« پروردگارا من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را در روزى كه حساب بر پا مىشود ببخش » . يوسف ع مىگويد : رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ : « پروردگارا بهره اى از حكومت به من رحمت فرموده اى » . و موسى ع مىگويد : رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ : « پروردگارا به خاطر نعمتى كه به من داده اى پشتيبان مجرمان نخواهم بود » . سليمان ع مىگويد : هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي : « خداوندا حكومتى به من ببخش كه شايسته كسى بعد از من نباشد » . عيسى ع عرض مىكند : رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ : « پروردگارا ! بر ما مائده اى از آسمان فرو فرست » ( مائده - 114 ) . و پيامبر بزرگ اسلام ص عرضه مىدارد : رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ « پروردگارا من از وسوسه‌هاى شياطين به تو پناه مىبرم » ( مؤمنون - 97 ) . و مؤمنان طبق آيات آخر سوره آل عمران چندين بار اين تعبير را تكرار مىكنند از جمله مىگويند رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا : « پروردگارا اين آسمانها و زمين پهناور را بيهوده نيافريده اى » ! از اين تعبيرات به خوبى استفاده مىشود كه بهترين دعا آن است كه از مساله ربوبيت پروردگار آغاز شود ، درست است كه نام مبارك « اللَّه » جامعترين نامهاى خدا است ولى از آنجا كه تقاضا از محضر پر لطف او تناسب با مساله ربوبيت دارد ، ربوبيتى كه از ناحيه خداوند از نخستين لحظات وجود انسان آغاز مىشود و تا آخر عمر او و بعد از آن ادامه دارد ، و انسان را غرق الطاف الهى مىكند ، خواندن خداوند به اين نام در آغاز دعاها از هر نام ديگر مناسبتر و شايسته تر است ( 1 ) .

--> ( 1 ) « تفسير كبير فخر رازى » ذيل آيات مورد بحث .