بهره عظيمى از ايمان و تقوا دارند به آن نائل نمىگردند . 36 - و هر گاه وسوسه هايى از شيطان متوجه تو گردد از خدا پناه طلب كه او شنونده و آگاه است . تفسير : بدى را با نيكى دفع كن ! در آيات گذشته سخن از كسانى در ميان بود كه مردم را از شنيدن آيات قرآن نهى مىكردند ، يعنى داعيان به سوى ضلال و گمراهى . ولى در آيات مورد بحث از نقطه مقابل آنها كه گفتارشان بهترين گفتار است سخن مىگويد ، مىفرمايد : « چه كسى گفتارش بهتر است از آن كس كه دعوت به سوى خدا مىكند و عمل صالح انجام مىدهد و مىگويد من از مسلمينم و با تمام وجودم اسلام را پذيرفته‌ام » ( * ( وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّه وَعَمِلَ صالِحاً وَقالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ) * ) . گرچه آيه به صورت استفهام است ، ولى پيدا است كه استفهام انكارى است ، يعنى هيچكس سخنش از داعيان به سوى اللَّه و مناديان توحيد بهتر نيست ، همان مناديانى كه با عمل صالح خويش دعوت زبانى خود را تاكيد و تثبيت مىكنند ، و با اعتقاد به اسلام و تسليم در برابر حق بر عمل صالح خويش صحه مىگذارند . اين آيه با صراحت ، بهترين گويندگان را كسانى معرفى كرده كه داراى اين سه وصفند : دعوت به اللَّه ، عمل صالح ، و تسليم در برابر حق . در حقيقت چنين كسانى علاوه بر سه ركن معروف ايمان ، اقرار به لسان ، عمل به اركان ، و ايمان به جنان ( قلب ) بر ركن چهارمى نيز چنگ زده‌اند و آن تبليغ و نشر آئين حق و اقامه دليل بر مبانى دين و زدودن آثار شك و ترديد از قلوب بندگان خدا است . اين مناديان با اين چهار وصف بهترين مناديان جهانند . گرچه گروهى از مفسران اين اوصاف را تطبيق بر شخص پيامبر ص و يا