خلقت و تدبير و مالكيت و حكومت جهان از آن او است . در آيه بعد به آفرينش كوه‌ها ، و معادن و بركات زمين ، و مواد غذايى پرداخته مىفرمايد : « او در زمين كوه هايى قرار داد و بركات و منافعى در آن آفريد ، و مواد غذايى مختلف آن را مقدر فرمود ، اينها همه در چهار روز بود » ( * ( وَجَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَبارَكَ فِيها وَقَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ ) * ) . « اين مواد غذايى درست به اندازه نياز نيازمندان و تقاضا كنندگان است » ( * ( سَواءً لِلسَّائِلِينَ ) * ) ( 1 ) . به اين ترتيب خداوند نيازمنديهاى همه نيازمندان را پيش بينى كرده ، و براى همه آنها آنچه لازم بوده است آفريده ، و هيچ كم و كاستى در آن وجود ندارد ، همانگونه كه در آيه 50 سوره طه مىگويد : رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَه ثُمَّ هَدى : « پروردگار ما كسى است كه به هر موجودى آنچه آفرينش او اقتضا داشت عطا كرد ، و سپس او را در مسيرش هدايت نمود » . منظور از « سائلين » در اينجا ممكن است انسانها بوده باشند ، يا اعم از انسانها و حيوانات و گياهان ( و اگر به صورت جمع عاقل ذكر شد به اصطلاح از باب « تغليب » است ) . مطابق اين تفسير نه تنها نياز انسانها بلكه نياز حيوانات و گياهان را از

--> ( 1 ) در اينكه « سواء » و همچنين « للسائلين » چه محلى از اعراب دارد ؟ و متعلق به چيست ؟ احتمالات متعددى داده شده است : نخست اينكه سواء حال باشد براى « اقوات » و « للسائلين » متعلق به « سواء » و نتيجه آن همان تفسيرى مىشود كه در بالا آورديم ، احتمال ديگر اينكه سواء صفت براى ايام بوده باشد ، يعنى اين چهار دوران مساوى با يكديگر بوده ، و اما « للسائلين » يا متعلق است به « قدر » و يا به محذوفى ، و در تقدير چنين است : « كائنة للسائلين » يعنى اين چهار روز پاسخى است براى سؤال كنندگان ( ولى تفسير اول از همه روشنتر است ) .