تا بر آنها سوار شويد ، و از آنها تغذيه كنيد « ( * ( اللَّه الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَنْعامَ لِتَرْكَبُوا مِنْها وَمِنْها تَأْكُلُونَ ) * ) . بعضى از آنها تنها براى تغذيه مورد استفاده قرار مىگيرند همچون گوسفند ، و بعضى هم براى سوارى و هم براى تغذيه مانند شتر كه هم كشتى بيابانهاى خشك و سوزان است و هم وسيله اى براى تغذيه آدميان ! « انعام » جمع « نعم » ( بر وزن قلم ) در اصل بر شتر اطلاق مىشده ، ولى بعدا توسعه يافته و به شتر و گاو و گوسفند گفته مىشود ، اين واژه از كلمه « نعمت » گرفته شده ، به خاطر اينكه يكى از بزرگترين نعمتها براى انسانها چهارپايان محسوب مىشود ، حتى امروز كه آن همه وسايل نقليه سريع السير هوايى و زمينى اختراع شده است باز در بعضى از موارد منحصرا بايد از چهارپايان استفاده كرد ، در بيابانهاى شنزار كه عبور وسائل نقليه در آن بسيار مشكل است ، و در بعضى از گذرگاههاى باريك كوهستانها تنها وسيله اى كه با آن مىتوان عبور كرد هنوز هم چهارپايانند ! اصولا آفرينش چهارپايان با آن خلقتهاى متفاوت ، و مخصوصا با آن روح تسليم و قابليت براى رام شدن ، در حالى كه در بسيارى از اوقات نيرومندتر از قويترين انسانها هستند ، خود نشانه اى از نشانه‌هاى بزرگ خدا است . حيوانات كوچك و كم جثه اى را سراغ داريم كه به خاطر توحش براى انسانها سخت خطرناكند ، در حالى كه گاهى افسار يك قطار بزرگ از شتران عظيم الجثه را به دست كودكى مىسپارند « و مىبرد هر جا كه خاطر خواه اوست » ! از اين گذشته استفاده‌هاى فراوان ديگرى نيز از آنها مىشود ، همانگونه كه در آيه بعد به آن اشاره كرده ، مىفرمايد : « و براى شما در آنها منافع قابل ملاحظه اى غير از اينها است » ( * ( وَلَكُمْ فِيها مَنافِعُ ) * ) .