تفسير : فرشتگانى كه آماده انجام ماموريتند اين سوره نخستين سوره از قرآن مجيد است كه اولين آيات آن با سوگندها شروع مىشود ، سوگندهايى پر معنا و انديشه انگيز ، سوگندهايى كه فكر انسان را همراه خود به جوانب مختلف اين جهان مىكشاند ، و آمادگى براى پذيرش حقايق مىدهد . درست است كه خداوند از همه راستگويان راستگوتر است ، و نيازى به سوگند ندارد ، بعلاوه سوگند اگر براى مؤمنان باشد كه آنها بدون سوگند تسليمند ، و اگر براى منكران باشد كه آنها اعتقادى به سوگندهاى الهى ندارند . ولى توجه به دو نكته مشكل سوگند را در تمام آيات قرآن كه از اين به بعد گهگاه با آن سر و كار داريم حل خواهد كرد . نخست اينكه : هميشه سوگند به امور پر ارزش و مهم ياد مىكنند ، بنا بر اين سوگندهاى قرآن دليل بر عظمت و اهميت امورى است كه به آنها سوگند ياد شده ، و همين امر سبب انديشه هر چه بيشتر در « مقسم به » يعنى چيزى كه سوگند به آن ياد شده مىگردد ، انديشه اى كه انسان را به حقايق تازه آشنا مىسازد . ديگر اينكه سوگند هميشه براى تاكيد است ، و دليل بر اين است كه امورى كه براى آن سوگند ياد شده از امور كاملا جدى و مؤكد است . از اين گذشته هر گاه گوينده ، سخن خود را قاطعانه بيان كند از نظر روانى در قلب شنونده بيشتر اثر مىگذارد ، مؤمنان را قوىتر ، و منكران را نرمتر مىسازد . به هر حال در آغاز اين سوره به نام سه گروه برخورد مىكنيم كه به آنها سوگند ياد شده است ( 1 ) .

--> ( 1 ) اين سه جمله به يك معنى سه سوگند است ، و به يك معنى يك سوگند است با سه توصيف .