يا پيروى از مكتبشان ناراحت مىشوند ( 1 ) . هنگامى كه سخن به اينجا مىرسد كه اين گروه لجوج و اين جاهلان مغرور حتى از شنيدن نام خداوند يگانه متنفر و بيزارند به پيامبرش دستور مىدهد كه از آنها روى بگرداند ، و رو به سوى درگاه خدا آورد ، با لحنى كه حاكى از ايمان عميق و سرشار از عشق او است با او سخن گويد ، و شكايت اين گروه را به درگاه او برد ، تا هم قلب خود را كه آكنده از اندوه است آرامش بخشد ، و هم از اين راه تكانى به آن ارواح خفته غافل دهد ، مىفرمايد : « بگو خداوندا ! اى آنكه آفريننده آسمانها و زمين و آگاه از اسرار نهان و آشكار هستى ، تو در ميان بندگانت در آنچه اختلاف كردند داورى مىكنى » ( * ( قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَالأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيه يَخْتَلِفُونَ ) * ) ( 2 ) . آرى روز قيامت كه روز برچيده شدن همه اختلافات است و روز به روز حقايق مخفى است حاكم مطلق و فرمانروا تويى ، كه هم خالق همه چيز هستى و هم آگاه از اسرار آنها ، آنجاست كه با داورى تو اختلافات پايان مىگيرد ، و اين گمراهان لجوج به اشتباه خود پى مىبرند و آنجاست كه به فكر جبران مىافتند ، اما چه سود ؟ ! چنان كه در آيه بعد مىگويد : « اگر ستمكاران تمام آنچه را روى زمين است مالك باشند و همانند آن نيز بر آن افزوده شود ، حاضرند همه آنها را فدا كنند تا از عذاب شديد روز قيامت رهايى يابند ( اما چنين چيزى ممكن نيست ) »

--> ( 1 ) « اصول كافى » و « روضه كافى » ( طبق تفسير نور الثقلين جلد 4 صفحه 490 ) . ( 2 ) « * ( فاطِرَ السَّماواتِ ) * » منصوب است به عنوان مناداى مضاف .