كنى « وظيفه تو تنها ابلاغ و انذار است ( * ( وَما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ) * ) . اين سخن كه هر كس راه حق را پيش گيرد سودش عائد خود او مىشود ، و هر كس در بيراهه گام نهد زيانش دامن خود او را مىگيرد ، كرارا در آيات قرآن آمده است ، و تاكيدى است بر اين واقعيت كه نه خدا نيازى به ايمان بندگان و وحشتى از كفر آنها دارد و نه پيامبر او ، او اين برنامه را تنظيم نكرده تا سودى كند ، « بلكه تا بر بندگانش جودى كند » . تعبير « * ( وَما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ) * » ( با توجه به اينكه وكيل در اينجا به معنى كسى است كه موظف بر ايمانآوردن گمراهان باشد ) كرارا در آيات قرآن با همين عبارت و يا شبيه به آن تكرار شده ، و بيانگر اين حقيقت است كه پيغمبر اكرم ص مسئول ايمان مردم نيست ، اصولا ايمان از طريق اجبار به دست نمىآيد ، و او تنها موظف است كه در ابلاغ فرمان الهى به مردم لحظه اى كوتاهى و سستى نكند ، خواه پذيرا شوند يا رويگردان ؟ سپس براى اينكه روشن سازد همه چيز انسانها و از جمله حيات و مرگشان به دست خدا است مىگويد : « خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مىكند » ( * ( اللَّه يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ) * ) ( 1 ) . « و ارواحى را كه نمرده‌اند نيز به هنگام خواب مىگيرد ( * ( وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها ) * ) ( 2 ) . و به اين ترتيب « خواب » برادر « مرگ » است و شكل ضعيفى از آن ،

--> ( 1 ) « توفى » به معنى قبض و دريافت كامل است ، و « انفس » در اينجا به معنى « ارواح » است بقرينه « يتوفى » . ( 2 ) « منام » معنى مصدرى دارد و به معنى « نوم » ( خواب ) است .