وجود داشت ، و نه كاريز و چاهى ، و اگر تنها يك قشر نفوذپذير داشت همگى به اعماق زمين فرو مىرفتند به طورى كه دسترسى به آن ممكن نبود ، تنظيم قشر زمين از اين دو لايه نفوذپذير ، و نفوذناپذير ، با اين فاصله حساب شده ، از نشانه‌هاى قدرت او است ، و جالب اينكه گاهى به صورت لايه‌هاى متعدد نفوذپذير و نفوذناپذير است كه روى هم قرار گرفته ، كه در حفر چاههاى « سطحى » و « نيمه عميق » و « عميق » از آن استفاده مىشود . بعد مىافزايد : « سپس خداوند به وسيله آن زراعت گياهى را خارج مىسازد كه الوان مختلف دارد » ( * ( ثُمَّ يُخْرِجُ بِه زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُه ) * ) . هم انواع آن مختلف است ، همچون گندم و جو و برنج و ذرت ، و هم كيفيتهاى آن متفاوت است ، و هم رنگ ظاهرى آن ، بعضى سبز تيره ، بعضى سبز كمرنگ ، بعضى داراى برگهاى پهن و گسترده ، و بعضى برگهاى باريك و لطيف و همچنين با توجه به اينكه « زرع » به گياهى گفته مىشود كه ساقه قوى ندارد در مقابل « شجر » كه غالبا به درختانى كه داراى ساقه نيرومندند اطلاق مىشود ، « زرع » مفهوم وسيعى دارد كه گياهان غير غذايى را نيز در بر مىگيرد ، انواع گلها و گياهان زينتى و دارويى و مانند آن كه فوق العاده متنوع ، و داراى الوان و چهره‌هاى گوناگون مىباشد ، حتى گاه در يك شاخه ، بلكه در يك گل ، اين رنگهاى مختلف به شكل بسيار جالب و ظريفى در كنار هم قرار گرفته‌اند ، و با زبان بىزبانى نغمه توحيد و تسبيح خدا را سر داده‌اند . بعد به مراحل ديگر حيات اين گياه پرداخته مىگويد : « اين گياه سپس خشك مىشود به گونه اى كه آن را زرد و بىروح مىبينى » ! ( * ( ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراه مُصْفَرًّا ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) « يهيج » از ماده « هيجان » در لغت به دو معنى آمده است : نخست خشك شدن و زرد شدن گياه ، و ديگر به معنى به حركت درآمدن و جوش و خروش برداشتن ، ممكن است اين دو معنى به يك ريشه باز گردد زيرا به هنگامى كه گياه خشك مىشود آماده جدايى ، پراكندگى و حركت و هيجان مىگردد .