جبار و سلطه گران ستمكار را فرا مىگيرد ، « انابه الى اللَّه » جامع روح تقوى و پرهيزگارى و ايمان است ، و البته چنين كسانى درخور بشارتند . اين نكته نيز قابل توجه است كه عبادت طاغوت تنها به معنى ركوع و سجود نيست ، بلكه هر گونه اطاعت را نيز شامل مىشود ، چنان كه در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم : من اطاع جبارا فقد عبده ! : « كسى كه اطاعت زمامدار ستمگرى كند او را پرستش كرده است » ! ( 1 ) . سپس براى معرفى اين بندگان ويژه مىگويد : « بندگان خاص مرا بشارت ده » ( * ( فَبَشِّرْ عِبادِ ) * ) ( 2 ) . « آنها كه سخنان را مىشنوند ، و از نيكوترين آنها پيروى مىكنند » ( * ( الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَه ) * ) . « آنها كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده و آنها خردمندان و صاحبان مغز و عقلند » ( * ( أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّه وَأُولئِكَ هُمْ أُولُوا الأَلْبابِ ) * ) . اين دو آيه كه به صورت يك شعار اسلامى درآمده ، آزادانديشى مسلمانان ، و انتخابگرى آنها را در مسائل مختلف به خوبى نشان مىدهد . نخست مىگويد : « بندگان مرا بشارت ده » و بعد اين بندگان ويژه را به اين صورت معرفى مىكند كه « آنها به سخنان اين و آن بدون در نظر گرفتن گوينده و خصوصيات ديگر گوش فرا مىدهند و با نيروى عقل و خرد بهترين آنها را بر مىگزينند » هيچگونه تعصب و لجاجتى در كار آنها نيست ، و هيچگونه محدوديتى در فكر و انديشه آنها وجود ندارد ، آنها جوياى حقند و تشنه حقيقت ، هر جا آن را بيابند با تمام وجود از آن استقبال مىكنند ، و از چشمه زلال آن بىدريغ مىنوشند

--> ( 1 ) مجمع البيان ذيل آيات مورد بحث ج 7 ص 493 . ( 2 ) « عباد » در اصل « عبادى » بوده ، « يا » حذف شده و كسره بجاى آن است .