عالمان واقعى آنها هستند كه در همه حال به او توجه دارند . 5 - جالب اينكه در پايان آيه اخير مىگويد : تفاوت علم و جهل را نيز « صاحبان » مغز مىفهمند ! چرا كه جاهل ارزش علم را هم نمىداند ! ، در حقيقت هر مرحله اى از علم مقدمه براى مرحله ديگر است . 6 - علم در اين آيه و آيات ديگر قرآن به معنى دانستن يك مشت اصطلاحات يا روابط مادى در ميان اشياء ، و به اصطلاح « علوم رسمى » نيست ، بلكه منظور از آن معرفت و آگاهى خاصى است كه انسان را به « قنوت » يعنى اطاعت پروردگار ، و ترس از دادگاه او و اميد به رحمت خدا دعوت مىكند ، اين است حقيقت علم ، و علوم رسمى نيز اگر در خدمت چنين معرفتى باشد علم است ، و اگر مايه غرور و غفلت و ظلم و فساد در ارض شود و از آن « كيفيت و حالى » حاصل نشود « قيل و قالى » بيش نيست . 7 - بر خلاف آنچه بيخبران مىپندارند و مذهب را عامل تخدير مىشمرند مهمترين دعوت انبيا به سوى علم و دانش بوده است ، و بيگانگى خود را با جهل در همه جا اعلام كرده‌اند ، علاوه بر آيات قرآن كه از هر فرصتى براى بيان اين حقيقت استفاده مىكند تعبيراتى در روايات اسلامى ديده مىشود كه بالاتر از آن در اهميت علم تصور نمىشود . در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام مىخوانيم لا خير فى العيش الا لرجلين عالم مطاع او مستمع واع : « زندگى جز براى دو كس فايده ندارد : دانشمندى كه نظرات او اجرا گردد ، و دانشطلبانى كه گوش به سخن دانشمندى دهند » ( 1 ) .

--> ( 1 ) « كافى » جلد اول باب صفة العلم و فضله حديث 7 .