نزديك كنند ، خداوند روز قيامت ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داورى مىكند ، خداوند آن كس را كه دروغگو و كفران كننده است هرگز هدايت نمىكند تفسير : دين خود را از هر گونه شرك پاك و خالص كن ! اين سوره با دو آيه در باره نزول قرآن مجيد آغاز شده كه در يك آيه « مبدء نزول » قرآن يعنى ذات پاك خدا مطرح است ، و در آيه ديگر « محتوا و هدف » قرآن . نخست مىگويد : « اين كتابى است كه از سوى خداوند عزيز و حكيم نازل شده است » ( * ( تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّه الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ) * ) ( 1 ) . هر كتابى را به نازلكننده ، يا نويسنده آن بايد شناخت ، و هنگامى كه بدانيم كه اين كتاب بزرگ آسمانى از علم خداوند قادر و حكيمى سرچشمه گرفته كه هيچ چيز در برابر قدرت بىپايانش مشكل نيست و هيچ امرى از علم نامتناهيش مخفى نمىباشد پى به عظمت محتواى آن مىبريم ، و بىآنكه توضيح بيشترى داده شود يقين پيدا مىكنيم كه محتواى آن حق است و سراسر حكمت و نور و هدايت است . ضمنا اين گونه تعبيرات در آغاز سوره‌هاى قرآن ، مؤمنان را به اين حقيقت متوجه مىسازد كه آنچه را در اين كتاب بزرگ مىيابند كلام خدا است نه كلام پيامبر ص ، هر چند كلام او هم و الا و حكيمانه است .

--> ( 1 ) « * ( تَنْزِيلُ الْكِتابِ ) * » خبر براى مبتداى محذوفى است و در تقدير چنين است : « هذا تنزيل الكتاب » بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند كه « تنزيل الكتاب » مبتدا و « من اللَّه » خبر آن بوده باشد ، ولى احتمال اول صحيحتر به نظر مىرسد ، ضمنا « تنزيل » مصدرى است به معنى اسم مفعول و از قبيل اضافه صفت به موصوف است يعنى « هذا كتاب منزل من اللَّه . . . » .