د : اين ماجرا درس شكيبايى به همه مؤمنان راستين در تمام طول زندگى مىدهد ، همان صبر و شكيبايى كه سرانجامش پيروزى در تمام زمينه هاست ، و نتيجه اش داشتن « مقام محمود » و « منزلت و الا » در پيشگاه پروردگار است . ه : آزمونى كه براى يك انسان پيش مىآيد در عين حال آزمونى است براى دوستان و اطرافيان او ، تا ميزان صداقت و دوستى آنها به محك زده شود كه تا چه حد وفادارند ، ايوب هنگامى كه اموال و ثروت و سلامت خود را از دست داد دوستانش نيز خسته و پراكنده شدند ، و دوستان و دشمنان زبان به شماتت و ملامت گشودند ، و بهتر از هر زمان خود را نشان دادند ، و ديديم كه رنج ايوب از زبان آنها بيش از هر رنج ديگر بود ، چرا كه طبق مثل معروف زخمهاى نيزه و شمشير التيام مىيابد ، ولى زخمى كه زبان بر دل مىزند التيامپذير نيست ! و : دوستان خدا كسانى نيستند كه تنها به هنگام روىآوردن نعمت به ياد او باشند ، دوستان واقعى كسانى هستند كه در « سراء » و « ضراء » در بلا و نعمت ، در بيمارى و عافيت ، و در فقر و غنا به ياد او باشند ، و دگرگونيهاى زندگى مادى ايمان و افكار آنها را دگرگون نسازد . امير مؤمنان على ع در آن خطبه غرا و پرشورى كه در اوصاف پرهيزگاران براى دوست باصفايش « همام » بيان كرد ، و بيش از يكصد صفت براى متقين برشمرد ، يكى از اوصاف مهمشان را اين مىشمرد : نزلت انفسهم منهم فى البلاء كالتى نزلت فى الرخاء : « روح آنها به هنگام بلا همانند حالت آسايش و آرامش است » ( و تحولات زندگى آنها را دگرگون نمىسازد ) . ز : اين ماجرا بار ديگر اين حقيقت را تاكيد مىكند نه از دست رفتن امكانات مادى و روى آوردن مصائب و مشكلات و فقر دليل بر بىلطفى خداوند نسبت به انسان است ، و نه داشتن امكانات مادى دليل بر دورى از ساحت قرب پروردگار ،