الهى ، حكومت بر بادها ، و شياطين ، با ويژگيهاى بسيار ديگر . و اين براى پيامبران عيب و نقصى محسوب نمىشود كه براى خود تقاضاى معجزه ويژه اى كنند ، تا وضع آنها را كاملا مشخص كند ، بنا بر اين هيچ مانعى ندارد كه ديگران حكومتهاى وسيعتر و گسترده تر از سليمان پيدا كنند اما ويژگيهاى آن را نخواهند داشت . شاهد اين سخن آيات بعد از اين آيه است كه در حقيقت اجابت اين درخواست سليمان را منعكس ساخته و سخن از تسخير باد و شياطين مىگويد ، و مىدانيم اين موضوع از ويژگيهاى حكومت سليمان بود . و از اينجا پاسخ سؤال دوم كه مىگويد : طبق عقيده ما مسلمانان حكومت مهدى ع ( ارواحنا فداه ) حكومتى است جهانى و مسلما گسترده تر از حكومت سليمان ، روشن مىشود . زيرا با تمام وسعتى كه حكومت حضرت مهدى ع دارد و با همه امتيازاتى كه آن را از ساير حكومتها مشخص مىكند ، از نظر ويژگيها و خصوصيات با حكومت سليمان متفاوت است ، و اين حكومت سليمان مخصوص خودش بوده . خلاصه اينكه سخن از كم و زياد و افزونطلبى و انحصارجويى نيست ، سخن از اين است كه كمال نبوت در اين است كه از نظر معجزات ويژگيهايى داشته باشد كه آن را از نبوت انبياى ديگر مشخص كند ، و سليمان طالب اين بود . در بعضى از روايات كه از طرق اهل بيت از امام موسى بن جعفر ع نقل شده پاسخى از سؤال بخل داده شده كه بسيار جالب است . حديث چنين است كه يكى از دوستانش بنام على بن يقطين از آن امام ع سؤال كرد آيا جايز است پيامبر خدا بخيل باشد ؟ امام ع فرمود : نه . عرض كرد پس چرا سليمان مىگويد : « * ( رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكاً