[ سوره ص ‹ 38 › : آيات 34 تا 40 ] وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمانَ وَأَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّه جَسَداً ثُمَّ أَنابَ ‹ 34 › قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ‹ 35 › فَسَخَّرْنا لَه الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِه رُخاءً حَيْثُ أَصابَ ‹ 36 › وَالشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ ‹ 37 › وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الأَصْفادِ ‹ 38 › هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ ‹ 39 › وَإِنَّ لَه عِنْدَنا لَزُلْفى وَحُسْنَ مَآبٍ ‹ 40 › ترجمه : 34 - ما سليمان را آزموديم ، و بر كرسى او جسدى افكنديم ، سپس او به درگاه خداوند انابه كرد . 35 - گفت : پروردگارا مرا ببخش ، و حكومتى به من عطا كن كه بعد از من سزاوار هيچكس نباشد ، كه تو بسيار بخشنده اى . 36 - ما باد را مسخر او ساختيم تا مطابق فرمانش به نرمى حركت كند ، و به هر جا او