[ سوره الصافات ‹ 37 › : آيات 16 تا 23 ] أَ إِذا مِتْنا وَكُنَّا تُراباً وَعِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ‹ 16 › أَ وَآباؤُنَا الأَوَّلُونَ ‹ 17 › قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ داخِرُونَ ‹ 18 › فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ ‹ 19 › وَقالُوا يا وَيْلَنا هذا يَوْمُ الدِّينِ ‹ 20 › هذا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِه تُكَذِّبُونَ ‹ 21 › احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْواجَهُمْ وَما كانُوا يَعْبُدُونَ ‹ 22 › مِنْ دُونِ اللَّه فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ ‹ 23 › ترجمه : 16 - آنها مىگويند آيا هنگامى كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم بار ديگر برانگيخته خواهيم شد ؟ ! 17 - يا پدران نخستين ما ( باز مىگردند ) ؟ 18 - بگو آرى ، همه شما زنده مىشويد ، در حالى كه خوار و كوچك خواهيد بود . 19 - تنها يك صيحه عظيم واقع مىشود ناگهان همه ( از قبرها برمىخيزند و ) نگاه مىكنند . 20 - و مىگويند : اى واى بر ما اين روز جزا است ؟ !