« او بر من غلبه كرد » . در اينجا داود پيش از آنكه گفتار طرف مقابل را بشنود - چنان كه ظاهر آيات قرآن است - رو به شاكى كرد و « گفت : مسلما او با درخواست يك ميش تو براى افزودن آن به ميشهايش بر تو ستم روا داشته » ! ( * ( قالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ إِلى نِعاجِه ) * ) . اما اين تازگى ندارد « بسيارى از دوستان و افرادى كه با هم سرو كار دارند نسبت به يكديگر ظلم و ستم مىكنند » ( * ( وَإِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ ) * ) ( 1 ) . « مگر آنها كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح دارند » ( * ( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ ) * ) . « اما عده آنها كم است » ( * ( وَقَلِيلٌ ما هُمْ ) * ) ( 2 ) . آرى آنها كه در معاشرت و دوستى حق ديگران را بطور كامل رعايت كنند و كمترين تعدى بر دوستان خود روا ندارند كمند ، تنها كسانى مىتوانند حق دوستان و آشنايان را بطور كاملا عادلانه ادا كنند كه از سرمايه ايمان و عمل صالح بهره كافى داشته باشند . به هر حال چنين به نظر مىرسد كه طرفين نزاع با شنيدن اين سخن قانع

--> ( 1 ) « خلطاء » جمع « خليط » به معنى اشخاص يا امورى است كه با يكديگر مخلوطند و به دوست و شريك و همسايه نيز اطلاق مىشود ، با اينكه ظلم و تعدى مخصوص اينها نيست اما ذكر خصوص اين گروه يا بخاطر تماسى است كه با هم دارند ، و در اين تماس خواه ناخواه برخوردهايى پيش مىآيد ، و يا بخاطر آن است كه از آنها انتظار ظلم و ستم نيست . ( 2 ) تركيب جمله چنين است كه « هم » مبتداء و « قليل » خبر آن است ، و « ما » زائده كه در اينجا براى مبالغه در كمى و قلت آمده .