دارد و بزرگترين حيوان روى زمين است و جگر او بالغ بر يك تن مىشود ! در همين سوره داستانهاى انبياى پيشين را خوانديم كه به طرز اعجازآميزى از چنگال بلاها رهايى يافتند و يونس آخرين آنها در اين سلسله است . 3 - درسهايى بزرگ در داستانى كوچك ! مىدانيم طرح اين سرگذشتها در قرآن مجيد همه براى هدفهاى تربيتى است چرا كه قرآن كتاب داستان نيست كتاب انسانسازى و تربيت است . از اين سرگذشت عجيب پندهاى بزرگى مىتوان گرفت : الف : تخلف حتى به صورت يك « ترك اولى » از يك پيامبر بزرگ در پيشگاه خداوند مهم است و كيفر دارد . البته چون مقام پيامبران بسيار و الا است يك غفلت كوچك در مورد آنها گاه معادل يك گناه كبيره اى كه از ديگران سر بزند مىباشد ، به همين دليل ديديم كه در اين داستان خداوند او را بنده فرارى ناميد ، و در روايات آمده بود كه سرنشينان كشتى گفتند : يك فرد عاصى در ميان ما است ! و سرانجام خداوند او را در زندان وحشتناكى گرفتار كرد ، و بعد از توبه و بازگشت به سوى خدا از آن زندان با تنى آزرده و بيمار آزاد شد . تا همگان بدانند تخلف از هيچكس پذيرفته نيست ، عظمت مقام پيامبران و اولياى خدا نيز به آن است كه بنده مطيع فرمان او هستند و گرنه كسى با خدا رابطه خويشاوندى ندارد ، البته اين نشانه عظمت مقام اين پيامبر بزرگ است كه خداوند در باره او چنين سختگيرى مىكند . ب : در همين داستان ( در آن قسمتى كه در سوره انبياء آيه 87 آمده است ) راه نجات مؤمنان را از غم و اندوه و گرفتارى و مشكلات همان راهى معرفى مىكند كه « يونس » ع پيمود ، و آن اعتراف به خطا در پيشگاه حق ، و تسبيح و تنزيه